Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дэзадаптава́ць

‘парушыць (парушаць) сувязі, адносіны, якія склаліся; разузгадніць (разузгадняць) дзеянні каго-небудзь, чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дэзадапту́ю дэзадапту́ем
2-я ас. дэзадапту́еш дэзадапту́еце
3-я ас. дэзадапту́е дэзадапту́юць
Прошлы час
м. дэзадаптава́ў дэзадаптава́лі
ж. дэзадаптава́ла
н. дэзадаптава́ла
Загадны лад
2-я ас. дэзадапту́й дэзадапту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дэзадаптава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

дэзадапта́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэзадапта́цыя
Р. дэзадапта́цыі
Д. дэзадапта́цыі
В. дэзадапта́цыю
Т. дэзадапта́цыяй
дэзадапта́цыяю
М. дэзадапта́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

дэзадарава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дэзадарава́нне
Р. дэзадарава́ння
Д. дэзадарава́нню
В. дэзадарава́нне
Т. дэзадарава́ннем
М. дэзадарава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

дэзадарава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэзадарава́ны дэзадарава́ная дэзадарава́нае дэзадарава́ныя
Р. дэзадарава́нага дэзадарава́най
дэзадарава́нае
дэзадарава́нага дэзадарава́ных
Д. дэзадарава́наму дэзадарава́най дэзадарава́наму дэзадарава́ным
В. дэзадарава́ны (неадуш.)
дэзадарава́нага (адуш.)
дэзадарава́ную дэзадарава́нае дэзадарава́ныя (неадуш.)
дэзадарава́ных (адуш.)
Т. дэзадарава́ным дэзадарава́най
дэзадарава́наю
дэзадарава́ным дэзадарава́нымі
М. дэзадарава́ным дэзадарава́най дэзадарава́ным дэзадарава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дэзадарава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэзадарава́ны дэзадарава́ная дэзадарава́нае дэзадарава́ныя
Р. дэзадарава́нага дэзадарава́най
дэзадарава́нае
дэзадарава́нага дэзадарава́ных
Д. дэзадарава́наму дэзадарава́най дэзадарава́наму дэзадарава́ным
В. дэзадарава́ны (неадуш.)
дэзадарава́нага (адуш.)
дэзадарава́ную дэзадарава́нае дэзадарава́ныя (неадуш.)
дэзадарава́ных (адуш.)
Т. дэзадарава́ным дэзадарава́най
дэзадарава́наю
дэзадарава́ным дэзадарава́нымі
М. дэзадарава́ным дэзадарава́най дэзадарава́ным дэзадарава́ных

Кароткая форма: дэзадарава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дэзадарава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэзадарава́ны дэзадарава́ная дэзадарава́нае дэзадарава́ныя
Р. дэзадарава́нага дэзадарава́най
дэзадарава́нае
дэзадарава́нага дэзадарава́ных
Д. дэзадарава́наму дэзадарава́най дэзадарава́наму дэзадарава́ным
В. дэзадарава́ны (неадуш.)
дэзадарава́нага (адуш.)
дэзадарава́ную дэзадарава́нае дэзадарава́ныя (неадуш.)
дэзадарава́ных (адуш.)
Т. дэзадарава́ным дэзадарава́най
дэзадарава́наю
дэзадарава́ным дэзадарава́нымі
М. дэзадарава́ным дэзадарава́най дэзадарава́ным дэзадарава́ных

Кароткая форма: дэзадарава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дэзадарава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дэзадару́ецца дэзадару́юцца
Прошлы час
м. дэзадарава́ўся дэзадарава́ліся
ж. дэзадарава́лася
н. дэзадарава́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дэзадарава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дэзадару́ю дэзадару́ем
2-я ас. дэзадару́еш дэзадару́еце
3-я ас. дэзадару́е дэзадару́юць
Прошлы час
м. дэзадарава́ў дэзадарава́лі
ж. дэзадарава́ла
н. дэзадарава́ла
Загадны лад
2-я ас. дэзадару́й дэзадару́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дэзадару́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

дэзадарава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дэзадару́ю дэзадару́ем
2-я ас. дэзадару́еш дэзадару́еце
3-я ас. дэзадару́е дэзадару́юць
Прошлы час
м. дэзадарава́ў дэзадарава́лі
ж. дэзадарава́ла
н. дэзадарава́ла
Загадны лад
2-я ас. дэзадару́й дэзадару́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дэзадарава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

дэзадара́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэзадара́нт дэзадара́нты
Р. дэзадара́нту дэзадара́нтаў
Д. дэзадара́нту дэзадара́нтам
В. дэзадара́нт дэзадара́нты
Т. дэзадара́нтам дэзадара́нтамі
М. дэзадара́нце дэзадара́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.