Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дысульфармі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дысульфармі́н
Р. дысульфармі́ну
Д. дысульфармі́ну
В. дысульфармі́н
Т. дысульфармі́нам
М. дысульфармі́не

Крыніцы: piskunou2012.

дысульфі́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дысульфі́д дысульфі́ды
Р. дысульфі́ду дысульфі́даў
Д. дысульфі́ду дысульфі́дам
В. дысульфі́д дысульфі́ды
Т. дысульфі́дам дысульфі́дамі
М. дысульфі́дзе дысульфі́дах

Крыніцы: piskunou2012.

дысульфі́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дысульфі́дны дысульфі́дная дысульфі́днае дысульфі́дныя
Р. дысульфі́днага дысульфі́днай
дысульфі́днае
дысульфі́днага дысульфі́дных
Д. дысульфі́днаму дысульфі́днай дысульфі́днаму дысульфі́дным
В. дысульфі́дны (неадуш.)
дысульфі́днага (адуш.)
дысульфі́дную дысульфі́днае дысульфі́дныя (неадуш.)
дысульфі́дных (адуш.)
Т. дысульфі́дным дысульфі́днай
дысульфі́днаю
дысульфі́дным дысульфі́днымі
М. дысульфі́дным дысульфі́днай дысульфі́дным дысульфі́дных

Крыніцы: piskunou2012.

дысфа́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дысфа́гія дысфа́гіі
Р. дысфа́гіі дысфа́гій
Д. дысфа́гіі дысфа́гіям
В. дысфа́гію дысфа́гіі
Т. дысфа́гіяй
дысфа́гіяю
дысфа́гіямі
М. дысфа́гіі дысфа́гіях

Крыніцы: piskunou2012.

дысфазі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дысфазі́я
Р. дысфазі́і
Д. дысфазі́і
В. дысфазі́ю
Т. дысфазі́яй
дысфазі́яю
М. дысфазі́і

Крыніцы: piskunou2012.

дысфані́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дысфані́я
Р. дысфані́і
Д. дысфані́і
В. дысфані́ю
Т. дысфані́яй
дысфані́яю
М. дысфані́і

Крыніцы: piskunou2012.

дысфары́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дысфары́я
Р. дысфары́і
Д. дысфары́і
В. дысфары́ю
Т. дысфары́яй
дысфары́яю
М. дысфары́і

Крыніцы: piskunou2012.

дысфемі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дысфемі́зм дысфемі́змы
Р. дысфемі́зма дысфемі́змаў
Д. дысфемі́зму дысфемі́змам
В. дысфемі́зм дысфемі́змы
Т. дысфемі́змам дысфемі́змамі
М. дысфемі́зме дысфемі́змах

Крыніцы: piskunou2012.

дысфу́нкцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дысфу́нкцыя дысфу́нкцыі
Р. дысфу́нкцыі дысфу́нкцый
Д. дысфу́нкцыі дысфу́нкцыям
В. дысфу́нкцыю дысфу́нкцыі
Т. дысфу́нкцыяй
дысфу́нкцыяю
дысфу́нкцыямі
М. дысфу́нкцыі дысфу́нкцыях

Крыніцы: piskunou2012.

дысфункцыяна́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дысфункцыяна́льны дысфункцыяна́льная дысфункцыяна́льнае дысфункцыяна́льныя
Р. дысфункцыяна́льнага дысфункцыяна́льнай
дысфункцыяна́льнае
дысфункцыяна́льнага дысфункцыяна́льных
Д. дысфункцыяна́льнаму дысфункцыяна́льнай дысфункцыяна́льнаму дысфункцыяна́льным
В. дысфункцыяна́льны (неадуш.)
дысфункцыяна́льнага (адуш.)
дысфункцыяна́льную дысфункцыяна́льнае дысфункцыяна́льныя (неадуш.)
дысфункцыяна́льных (адуш.)
Т. дысфункцыяна́льным дысфункцыяна́льнай
дысфункцыяна́льнаю
дысфункцыяна́льным дысфункцыяна́льнымі
М. дысфункцыяна́льным дысфункцыяна́льнай дысфункцыяна́льным дысфункцыяна́льных

Крыніцы: piskunou2012.