Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дыспергава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	дыспергава́нне	дыспергава́нні
Р.	дыспергава́ння	дыспергава́нняў
Д.	дыспергава́нню	дыспергава́нням
В.	дыспергава́нне	дыспергава́нні
Т.	дыспергава́ннем	дыспергава́ннямі
М.	дыспергава́нні	дыспергава́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

дыспергава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дыспергава́ны	дыспергава́ная	дыспергава́нае	дыспергава́ныя
Р.	дыспергава́нага	дыспергава́най дыспергава́нае	дыспергава́нага	дыспергава́ных
Д.	дыспергава́наму	дыспергава́най	дыспергава́наму	дыспергава́ным
В.	дыспергава́ны (неадуш.) дыспергава́нага (адуш.)	дыспергава́ную	дыспергава́нае	дыспергава́ныя (неадуш.) дыспергава́ных (адуш.)
Т.	дыспергава́ным	дыспергава́най дыспергава́наю	дыспергава́ным	дыспергава́нымі
М.	дыспергава́ным	дыспергава́най	дыспергава́ным	дыспергава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

дыспергава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дыспергава́ны	дыспергава́ная	дыспергава́нае	дыспергава́ныя
Р.	дыспергава́нага	дыспергава́най дыспергава́нае	дыспергава́нага	дыспергава́ных
Д.	дыспергава́наму	дыспергава́най	дыспергава́наму	дыспергава́ным
В.	дыспергава́ны (неадуш.) дыспергава́нага (адуш.)	дыспергава́ную	дыспергава́нае	дыспергава́ныя (неадуш.) дыспергава́ных (адуш.)
Т.	дыспергава́ным	дыспергава́най дыспергава́наю	дыспергава́ным	дыспергава́нымі
М.	дыспергава́ным	дыспергава́най	дыспергава́ным	дыспергава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

дыспергава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дыспергава́ны	дыспергава́ная	дыспергава́нае	дыспергава́ныя
Р.	дыспергава́нага	дыспергава́най дыспергава́нае	дыспергава́нага	дыспергава́ных
Д.	дыспергава́наму	дыспергава́най	дыспергава́наму	дыспергава́ным
В.	дыспергава́ны (неадуш.) дыспергава́нага (адуш.)	дыспергава́ную	дыспергава́нае	дыспергава́ныя (неадуш.) дыспергава́ных (адуш.)
Т.	дыспергава́ным	дыспергава́най дыспергава́наю	дыспергава́ным	дыспергава́нымі
М.	дыспергава́ным	дыспергава́най	дыспергава́ным	дыспергава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

дыспергава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	дыспергу́ецца	дыспергу́юцца
Прошлы час
м.	дыспергава́ўся	дыспергава́ліся
ж.	дыспергава́лася
н.	дыспергава́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час	дыспергу́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

дыспергава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	дыспергу́ецца	дыспергу́юцца
Прошлы час
м.	дыспергава́ўся	дыспергава́ліся
ж.	дыспергава́лася
н.	дыспергава́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час	дыспергава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

дыспергава́ць

‘рассеяць (рассейваць) што-небудзь у выглядзе дробных часцінак у якім-небудзь асяроддзі’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	дыспергу́ю	дыспергу́ем
2-я ас.	дыспергу́еш	дыспергу́еце
3-я ас.	дыспергу́е	дыспергу́юць
Прошлы час
м.	дыспергава́ў	дыспергава́лі
ж.	дыспергава́ла
н.	дыспергава́ла
Загадны лад
2-я ас.	дыспергу́й	дыспергу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	дыспергу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

дыспергава́ць

‘рассеяць (рассейваць) што-небудзь у выглядзе дробных часцінак у якім-небудзь асяроддзі’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	дыспергу́ю	дыспергу́ем
2-я ас.	дыспергу́еш	дыспергу́еце
3-я ас.	дыспергу́е	дыспергу́юць
Прошлы час
м.	дыспергава́ў	дыспергава́лі
ж.	дыспергава́ла
н.	дыспергава́ла
Загадны лад
2-я ас.	дыспергу́й	дыспергу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	дыспергава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

дысперга́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	дысперга́тар	дысперга́тары
Р.	дысперга́тара	дысперга́тараў
Д.	дысперга́тару	дысперга́тарам
В.	дысперга́тар	дысперга́тары
Т.	дысперга́тарам	дысперга́тарамі
М.	дысперга́тары	дысперга́тарах

Крыніцы: piskunou2012.

дысперсі́йна-ацвярджа́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дысперсі́йна-ацвярджа́льны	дысперсі́йна-ацвярджа́льная	дысперсі́йна-ацвярджа́льнае	дысперсі́йна-ацвярджа́льныя
Р.	дысперсі́йна-ацвярджа́льнага	дысперсі́йна-ацвярджа́льнай дысперсі́йна-ацвярджа́льнае	дысперсі́йна-ацвярджа́льнага	дысперсі́йна-ацвярджа́льных
Д.	дысперсі́йна-ацвярджа́льнаму	дысперсі́йна-ацвярджа́льнай	дысперсі́йна-ацвярджа́льнаму	дысперсі́йна-ацвярджа́льным
В.	дысперсі́йна-ацвярджа́льны (неадуш.) дысперсі́йна-ацвярджа́льнага (адуш.)	дысперсі́йна-ацвярджа́льную	дысперсі́йна-ацвярджа́льнае	дысперсі́йна-ацвярджа́льныя (неадуш.) дысперсі́йна-ацвярджа́льных (адуш.)
Т.	дысперсі́йна-ацвярджа́льным	дысперсі́йна-ацвярджа́льнай дысперсі́йна-ацвярджа́льнаю	дысперсі́йна-ацвярджа́льным	дысперсі́йна-ацвярджа́льнымі
М.	дысперсі́йна-ацвярджа́льным	дысперсі́йна-ацвярджа́льнай	дысперсі́йна-ацвярджа́льным	дысперсі́йна-ацвярджа́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)