Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дыспрапарцыяна́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дыспрапарцыяна́льнасць
Р. дыспрапарцыяна́льнасці
Д. дыспрапарцыяна́льнасці
В. дыспрапарцыяна́льнасць
Т. дыспрапарцыяна́льнасцю
М. дыспрапарцыяна́льнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дыспрапарцыяна́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыспрапарцыяна́льны дыспрапарцыяна́льная дыспрапарцыяна́льнае дыспрапарцыяна́льныя
Р. дыспрапарцыяна́льнага дыспрапарцыяна́льнай
дыспрапарцыяна́льнае
дыспрапарцыяна́льнага дыспрапарцыяна́льных
Д. дыспрапарцыяна́льнаму дыспрапарцыяна́льнай дыспрапарцыяна́льнаму дыспрапарцыяна́льным
В. дыспрапарцыяна́льны (неадуш.)
дыспрапарцыяна́льнага (адуш.)
дыспрапарцыяна́льную дыспрапарцыяна́льнае дыспрапарцыяна́льныя (неадуш.)
дыспрапарцыяна́льных (адуш.)
Т. дыспрапарцыяна́льным дыспрапарцыяна́льнай
дыспрапарцыяна́льнаю
дыспрапарцыяна́льным дыспрапарцыяна́льнымі
М. дыспрапарцыяна́льным дыспрапарцыяна́льнай дыспрапарцыяна́льным дыспрапарцыяна́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыспрапо́рцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дыспрапо́рцыя дыспрапо́рцыі
Р. дыспрапо́рцыі дыспрапо́рцый
Д. дыспрапо́рцыі дыспрапо́рцыям
В. дыспрапо́рцыю дыспрапо́рцыі
Т. дыспрапо́рцыяй
дыспрапо́рцыяю
дыспрапо́рцыямі
М. дыспрапо́рцыі дыспрапо́рцыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыспро́зій

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дыспро́зій
Р. дыспро́зію
Д. дыспро́зію
В. дыспро́зій
Т. дыспро́зіем
М. дыспро́зіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ды́спут

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ды́спут ды́спуты
Р. ды́спуту ды́спутаў
Д. ды́спуту ды́спутам
В. ды́спут ды́спуты
Т. ды́спутам ды́спутамі
М. ды́спуце ды́спутах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыспутава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дыспутава́нне
Р. дыспутава́ння
Д. дыспутава́нню
В. дыспутава́нне
Т. дыспутава́ннем
М. дыспутава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

дыспутава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дыспуту́ю дыспуту́ем
2-я ас. дыспуту́еш дыспуту́еце
3-я ас. дыспуту́е дыспуту́юць
Прошлы час
м. дыспутава́ў дыспутава́лі
ж. дыспутава́ла
н. дыспутава́ла
Загадны лад
2-я ас. дыспуту́й дыспуту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дыспуту́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыспута́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыспута́нт дыспута́нты
Р. дыспута́нта дыспута́нтаў
Д. дыспута́нту дыспута́нтам
В. дыспута́нта дыспута́нтаў
Т. дыспута́нтам дыспута́нтамі
М. дыспута́нце дыспута́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дыспута́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дыспута́цыя
Р. дыспута́цыі
Д. дыспута́цыі
В. дыспута́цыю
Т. дыспута́цыяй
дыспута́цыяю
М. дыспута́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

дысрупцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дысрупцы́йны дысрупцы́йная дысрупцы́йнае дысрупцы́йныя
Р. дысрупцы́йнага дысрупцы́йнай
дысрупцы́йнае
дысрупцы́йнага дысрупцы́йных
Д. дысрупцы́йнаму дысрупцы́йнай дысрупцы́йнаму дысрупцы́йным
В. дысрупцы́йны (неадуш.)
дысрупцы́йнага (адуш.)
дысрупцы́йную дысрупцы́йнае дысрупцы́йныя (неадуш.)
дысрупцы́йных (адуш.)
Т. дысрупцы́йным дысрупцы́йнай
дысрупцы́йнаю
дысрупцы́йным дысрупцы́йнымі
М. дысрупцы́йным дысрупцы́йнай дысрупцы́йным дысрупцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.