рассартава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рассартава́ны |
рассартава́ная |
рассартава́нае |
рассартава́ныя |
| Р. |
рассартава́нага |
рассартава́най рассартава́нае |
рассартава́нага |
рассартава́ных |
| Д. |
рассартава́наму |
рассартава́най |
рассартава́наму |
рассартава́ным |
| В. |
рассартава́ны (неадуш.) рассартава́нага (адуш.) |
рассартава́ную |
рассартава́нае |
рассартава́ныя (неадуш.) рассартава́ных (адуш.) |
| Т. |
рассартава́ным |
рассартава́най рассартава́наю |
рассартава́ным |
рассартава́нымі |
| М. |
рассартава́ным |
рассартава́най |
рассартава́ным |
рассартава́ных |
Кароткая форма: рассартава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рассартава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
рассарту́ю |
рассарту́ем |
| 2-я ас. |
рассарту́еш |
рассарту́еце |
| 3-я ас. |
рассарту́е |
рассарту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
рассартава́ў |
рассартава́лі |
| ж. |
рассартава́ла |
| н. |
рассартава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
рассарту́й |
рассарту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
рассартава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рассарто́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рассарто́ўванне |
| Р. |
рассарто́ўвання |
| Д. |
рассарто́ўванню |
| В. |
рассарто́ўванне |
| Т. |
рассарто́ўваннем |
| М. |
рассарто́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рассарто́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
рассарто́ўваецца |
рассарто́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
рассарто́ўваўся |
рассарто́ўваліся |
| ж. |
рассарто́ўвалася |
| н. |
рассарто́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
рассарто́ўваючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рассарто́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
рассарто́ўваю |
рассарто́ўваем |
| 2-я ас. |
рассарто́ўваеш |
рассарто́ўваеце |
| 3-я ас. |
рассарто́ўвае |
рассарто́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
рассарто́ўваў |
рассарто́ўвалі |
| ж. |
рассарто́ўвала |
| н. |
рассарто́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
рассарто́ўвай |
рассарто́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
рассарто́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рассарто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рассарто́ўка |
| Р. |
рассарто́ўкі |
| Д. |
рассарто́ўцы |
| В. |
рассарто́ўку |
| Т. |
рассарто́ўкай рассарто́ўкаю |
| М. |
рассарто́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рассваво́ліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
рассваво́люся |
рассваво́лімся |
| 2-я ас. |
рассваво́лішся |
рассваво́ліцеся |
| 3-я ас. |
рассваво́ліцца |
рассваво́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
рассваво́ліўся |
рассваво́ліліся |
| ж. |
рассваво́лілася |
| н. |
рассваво́лілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
рассваво́лься |
рассваво́льцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
рассваво́ліўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
рассва́тацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
рассва́таюся |
рассва́таемся |
| 2-я ас. |
рассва́таешся |
рассва́таецеся |
| 3-я ас. |
рассва́таецца |
рассва́таюцца |
| Прошлы час |
| м. |
рассва́таўся |
рассва́таліся |
| ж. |
рассва́талася |
| н. |
рассва́талася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
рассва́тайся |
рассва́тайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
рассва́таўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Рассве́т
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Рассве́т |
| Р. |
Рассве́та |
| Д. |
Рассве́ту |
| В. |
Рассве́т |
| Т. |
Рассве́там |
| М. |
Рассве́це |