дыметылсульфаксі́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыметылсульфаксі́д |
дыметылсульфаксі́ды |
| Р. |
дыметылсульфаксі́ду |
дыметылсульфаксі́даў |
| Д. |
дыметылсульфаксі́ду |
дыметылсульфаксі́дам |
| В. |
дыметылсульфаксі́д |
дыметылсульфаксі́ды |
| Т. |
дыметылсульфаксі́дам |
дыметылсульфаксі́дамі |
| М. |
дыметылсульфаксі́дзе |
дыметылсульфаксі́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыметылфармамі́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыметылфармамі́д |
дыметылфармамі́ды |
| Р. |
дыметылфармамі́ду |
дыметылфармамі́даў |
| Д. |
дыметылфармамі́ду |
дыметылфармамі́дам |
| В. |
дыметылфармамі́д |
дыметылфармамі́ды |
| Т. |
дыметылфармамі́дам |
дыметылфармамі́дамі |
| М. |
дыметылфармамі́дзе |
дыметылфармамі́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыметылфтала́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыметылфтала́т |
дыметылфтала́ты |
| Р. |
дыметылфтала́ту |
дыметылфтала́таў |
| Д. |
дыметылфтала́ту |
дыметылфтала́там |
| В. |
дыметылфтала́т |
дыметылфтала́ты |
| Т. |
дыметылфтала́там |
дыметылфтала́тамі |
| М. |
дыметылфтала́це |
дыметылфтала́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыме́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дымі́цца |
дымя́цца |
| Прошлы час |
| м. |
дыме́ўся |
дыме́ліся |
| ж. |
дыме́лася |
| н. |
дыме́лася |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
дыме́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дымі́ць |
дымя́ць |
| Прошлы час |
| м. |
дыме́ў |
дыме́лі |
| ж. |
дыме́ла |
| н. |
дыме́ла |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дымі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дымі́на |
дымі́ны |
| Р. |
дымі́ны |
дымі́н |
| Д. |
дымі́не |
дымі́нам |
| В. |
дымі́ну |
дымі́ны |
| Т. |
дымі́най дымі́наю |
дымі́намі |
| М. |
дымі́не |
дымі́нах |
Крыніцы:
tsbm1984.
дымі́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дымі́цца |
дымя́цца |
| Прошлы час |
| м. |
дымі́ўся |
дымі́ліся |
| ж. |
дымі́лася |
| н. |
дымі́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дымі́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дымлю́ |
дымі́м |
| 2-я ас. |
дымі́ш |
дыміце́ |
| 3-я ас. |
дымі́ць |
дымя́ць |
| Прошлы час |
| м. |
дымі́ў |
дымі́лі |
| ж. |
дымі́ла |
| н. |
дымі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дымі́ |
дымі́це |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ды́мка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ды́мка |
| Р. |
ды́мкі |
| Д. |
ды́мцы |
| В. |
ды́мку |
| Т. |
ды́мкай ды́мкаю |
| М. |
ды́мцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дымле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дымле́нне |
| Р. |
дымле́ння |
| Д. |
дымле́нню |
| В. |
дымле́нне |
| Т. |
дымле́ннем |
| М. |
дымле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.