Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дымо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дымо́к дымкі́
Р. дымку́ дымко́ў
Д. дымку́ дымка́м
В. дымо́к дымкі́
Т. дымко́м дымка́мі
М. дымку́ дымка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дымо́рфнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дымо́рфнасць
Р. дымо́рфнасці
Д. дымо́рфнасці
В. дымо́рфнасць
Т. дымо́рфнасцю
М. дымо́рфнасці

Крыніцы: piskunou2012.

дымо́рфны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дымо́рфны дымо́рфная дымо́рфнае дымо́рфныя
Р. дымо́рфнага дымо́рфнай
дымо́рфнае
дымо́рфнага дымо́рфных
Д. дымо́рфнаму дымо́рфнай дымо́рфнаму дымо́рфным
В. дымо́рфны (неадуш.)
дымо́рфнага (адуш.)
дымо́рфную дымо́рфнае дымо́рфныя (неадуш.)
дымо́рфных (адуш.)
Т. дымо́рфным дымо́рфнай
дымо́рфнаю
дымо́рфным дымо́рфнымі
М. дымо́рфным дымо́рфнай дымо́рфным дымо́рфных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Ды́мск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ды́мск
Р. Ды́мска
Д. Ды́мску
В. Ды́мск
Т. Ды́мскам
М. Ды́мску

ды́мчасты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ды́мчасты ды́мчастая ды́мчастае ды́мчастыя
Р. ды́мчастага ды́мчастай
ды́мчастае
ды́мчастага ды́мчастых
Д. ды́мчастаму ды́мчастай ды́мчастаму ды́мчастым
В. ды́мчасты
ды́мчастага
ды́мчастую ды́мчастае ды́мчастыя
Т. ды́мчастым ды́мчастай
ды́мчастаю
ды́мчастым ды́мчастымі
М. ды́мчастым ды́мчастай ды́мчастым ды́мчастых

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

дымча́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дымча́сты дымча́стая дымча́стае дымча́стыя
Р. дымча́стага дымча́стай
дымча́стае
дымча́стага дымча́стых
Д. дымча́стаму дымча́стай дымча́стаму дымча́стым
В. дымча́сты (неадуш.)
дымча́стага (адуш.)
дымча́стую дымча́стае дымча́стыя (неадуш.)
дымча́стых (адуш.)
Т. дымча́стым дымча́стай
дымча́стаю
дымча́стым дымча́стымі
М. дымча́стым дымча́стай дымча́стым дымча́стых

Крыніцы: piskunou2012.

ды́мчата

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ды́мчата - -

ды́мчатасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ды́мчатасць
Р. ды́мчатасці
Д. ды́мчатасці
В. ды́мчатасць
Т. ды́мчатасцю
М. ды́мчатасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

ды́мчата-блакі́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ды́мчата-блакі́тны ды́мчата-блакі́тная ды́мчата-блакі́тнае ды́мчата-блакі́тныя
Р. ды́мчата-блакі́тнага ды́мчата-блакі́тнай
ды́мчата-блакі́тнае
ды́мчата-блакі́тнага ды́мчата-блакі́тных
Д. ды́мчата-блакі́тнаму ды́мчата-блакі́тнай ды́мчата-блакі́тнаму ды́мчата-блакі́тным
В. ды́мчата-блакі́тны (неадуш.)
ды́мчата-блакі́тнага (адуш.)
ды́мчата-блакі́тную ды́мчата-блакі́тнае ды́мчата-блакі́тныя (неадуш.)
ды́мчата-блакі́тных (адуш.)
Т. ды́мчата-блакі́тным ды́мчата-блакі́тнай
ды́мчата-блакі́тнаю
ды́мчата-блакі́тным ды́мчата-блакі́тнымі
М. ды́мчата-блакі́тным ды́мчата-блакі́тнай ды́мчата-блакі́тным ды́мчата-блакі́тных

Крыніцы: piskunou2012.

ды́мчата-шэ́ры

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ды́мчата-шэ́ры ды́мчата-шэ́рая ды́мчата-шэ́рае ды́мчата-шэ́рыя
Р. ды́мчата-шэ́рага ды́мчата-шэ́рай
ды́мчата-шэ́рае
ды́мчата-шэ́рага ды́мчата-шэ́рых
Д. ды́мчата-шэ́раму ды́мчата-шэ́рай ды́мчата-шэ́раму ды́мчата-шэ́рым
В. ды́мчата-шэ́ры (неадуш.)
ды́мчата-шэ́рага (адуш.)
ды́мчата-шэ́рую ды́мчата-шэ́рае ды́мчата-шэ́рыя (неадуш.)
ды́мчата-шэ́рых (адуш.)
Т. ды́мчата-шэ́рым ды́мчата-шэ́рай
ды́мчата-шэ́раю
ды́мчата-шэ́рым ды́мчата-шэ́рымі
М. ды́мчата-шэ́рым ды́мчата-шэ́рай ды́мчата-шэ́рым ды́мчата-шэ́рых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.