Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дымаадчува́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дымаадчува́льнік дымаадчува́льнікі
Р. дымаадчува́льніка дымаадчува́льнікаў
Д. дымаадчува́льніку дымаадчува́льнікам
В. дымаадчува́льнік дымаадчува́льнікі
Т. дымаадчува́льнікам дымаадчува́льнікамі
М. дымаадчува́льніку дымаадчува́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

Ды́мава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ды́мава
Р. Ды́мава
Д. Ды́маву
В. Ды́мава
Т. Ды́мавам
М. Ды́маве

дымава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дымава́ты дымава́тая дымава́тае дымава́тыя
Р. дымава́тага дымава́тай
дымава́тае		 дымава́тага дымава́тых
Д. дымава́таму дымава́тай дымава́таму дымава́тым
В. дымава́ты (неадуш.)
дымава́тага (адуш.)		 дымава́тую дымава́тае дымава́тыя (неадуш.)
дымава́тых (адуш.)
Т. дымава́тым дымава́тай
дымава́таю		 дымава́тым дымава́тымі
М. дымава́тым дымава́тай дымава́тым дымава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

дымавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дымавы́ дымава́я дымаво́е дымавы́я
Р. дымаво́га дымаво́й
дымаво́е		 дымаво́га дымавы́х
Д. дымаво́му дымаво́й дымаво́му дымавы́м
В. дымавы́ (неадуш.)
дымаво́га (адуш.)		 дымаву́ю дымаво́е дымавы́я (неадуш.)
дымавы́х (адуш.)
Т. дымавы́м дымаво́й
дымаво́ю		 дымавы́м дымавы́мі
М. дымавы́м дымаво́й дымавы́м дымавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дымага́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дымага́рны дымага́рная дымага́рнае дымага́рныя
Р. дымага́рнага дымага́рнай
дымага́рнае		 дымага́рнага дымага́рных
Д. дымага́рнаму дымага́рнай дымага́рнаму дымага́рным
В. дымага́рны (неадуш.)
дымага́рнага (адуш.)		 дымага́рную дымага́рнае дымага́рныя (неадуш.)
дымага́рных (адуш.)
Т. дымага́рным дымага́рнай
дымага́рнаю		 дымага́рным дымага́рнымі
М. дымага́рным дымага́рнай дымага́рным дымага́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дымагенера́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дымагенера́тар дымагенера́тары
Р. дымагенера́тара дымагенера́тараў
Д. дымагенера́тару дымагенера́тарам
В. дымагенера́тар дымагенера́тары
Т. дымагенера́тарам дымагенера́тарамі
М. дымагенера́тары дымагенера́тарах

Крыніцы: piskunou2012.

дыма́йз-ча́ртар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыма́йз-ча́ртар дыма́йз-ча́ртары
Р. дыма́йз-ча́ртара дыма́йз-ча́ртараў
Д. дыма́йз-ча́ртару дыма́йз-ча́ртарам
В. дыма́йз-ча́ртар дыма́йз-ча́ртары
Т. дыма́йз-ча́ртарам дыма́йз-ча́ртарамі
М. дыма́йз-ча́ртары дыма́йз-ча́ртарах

Крыніцы: piskunou2012.

дымаку́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дымаку́р дымаку́ры
Р. дымаку́ра дымаку́раў
Д. дымаку́ру дымаку́рам
В. дымаку́р дымаку́ры
Т. дымаку́рам дымаку́рамі
М. дымаку́ры дымаку́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.

дымаку́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дымаку́рка дымаку́ркі
Р. дымаку́ркі дымаку́рак
Д. дымаку́рцы дымаку́ркам
В. дымаку́рку дымаку́ркі
Т. дымаку́ркай
дымаку́ркаю		 дымаку́ркамі
М. дымаку́рцы дымаку́рках

Крыніцы: piskunou2012.

дымамаскірава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дымамаскірава́льны дымамаскірава́льная дымамаскірава́льнае дымамаскірава́льныя
Р. дымамаскірава́льнага дымамаскірава́льнай
дымамаскірава́льнае		 дымамаскірава́льнага дымамаскірава́льных
Д. дымамаскірава́льнаму дымамаскірава́льнай дымамаскірава́льнаму дымамаскірава́льным
В. дымамаскірава́льны (неадуш.)
дымамаскірава́льнага (адуш.)		 дымамаскірава́льную дымамаскірава́льнае дымамаскірава́льныя (неадуш.)
дымамаскірава́льных (адуш.)
Т. дымамаскірава́льным дымамаскірава́льнай
дымамаскірава́льнаю		 дымамаскірава́льным дымамаскірава́льнымі
М. дымамаскірава́льным дымамаскірава́льнай дымамаскірава́льным дымамаскірава́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.