дылё́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дылё́ўка |
дылё́ўкі |
| Р. |
дылё́ўкі |
дылё́вак |
| Д. |
дылё́ўцы |
дылё́ўкам |
| В. |
дылё́ўку |
дылё́ўкі |
| Т. |
дылё́ўкай дылё́ўкаю |
дылё́ўкамі |
| М. |
дылё́ўцы |
дылё́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыліжа́нс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыліжа́нс |
дыліжа́нсы |
| Р. |
дыліжа́нса |
дыліжа́нсаў |
| Д. |
дыліжа́нсу |
дыліжа́нсам |
| В. |
дыліжа́нс |
дыліжа́нсы |
| Т. |
дыліжа́нсам |
дыліжа́нсамі |
| М. |
дыліжа́нсе |
дыліжа́нсах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыліжа́нсавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыліжа́нсавы |
дыліжа́нсавая |
дыліжа́нсавае |
дыліжа́нсавыя |
| Р. |
дыліжа́нсавага |
дыліжа́нсавай дыліжа́нсавае |
дыліжа́нсавага |
дыліжа́нсавых |
| Д. |
дыліжа́нсаваму |
дыліжа́нсавай |
дыліжа́нсаваму |
дыліжа́нсавым |
| В. |
дыліжа́нсавы (неадуш.) дыліжа́нсавага (адуш.) |
дыліжа́нсавую |
дыліжа́нсавае |
дыліжа́нсавыя (неадуш.) дыліжа́нсавых (адуш.) |
| Т. |
дыліжа́нсавым |
дыліжа́нсавай дыліжа́нсаваю |
дыліжа́нсавым |
дыліжа́нсавымі |
| М. |
дыліжа́нсавым |
дыліжа́нсавай |
дыліжа́нсавым |
дыліжа́нсавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дылі́каць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дылі́каю |
дылі́каем |
| 2-я ас. |
дылі́каеш |
дылі́каеце |
| 3-я ас. |
дылі́кае |
дылі́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
дылі́каў |
дылі́калі |
| ж. |
дылі́кала |
| н. |
дылі́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дылі́кай |
дылі́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дылі́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ды́ліна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ды́ліна |
ды́ліны |
| Р. |
ды́ліны |
ды́лін |
| Д. |
ды́ліне |
ды́лінам |
| В. |
ды́ліну |
ды́ліны |
| Т. |
ды́лінай ды́лінаю |
ды́лінамі |
| М. |
ды́ліне |
ды́лінах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ды́лінг
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ды́лінг |
ды́лінгі |
| Р. |
ды́лінга |
ды́лінгаў |
| Д. |
ды́лінгу |
ды́лінгам |
| В. |
ды́лінг |
ды́лінгі |
| Т. |
ды́лінгам |
ды́лінгамі |
| М. |
ды́лінгу |
ды́лінгах |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
ды́лінгавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ды́лінгавы |
ды́лінгавая |
ды́лінгавае |
ды́лінгавыя |
| Р. |
ды́лінгавага |
ды́лінгавай ды́лінгавае |
ды́лінгавага |
ды́лінгавых |
| Д. |
ды́лінгаваму |
ды́лінгавай |
ды́лінгаваму |
ды́лінгавым |
| В. |
ды́лінгавы (неадуш.) ды́лінгавага (адуш.) |
ды́лінгавую |
ды́лінгавае |
ды́лінгавыя (неадуш.) ды́лінгавых (адуш.) |
| Т. |
ды́лінгавым |
ды́лінгавай ды́лінгаваю |
ды́лінгавым |
ды́лінгавымі |
| М. |
ды́лінгавым |
ды́лінгавай |
ды́лінгавым |
ды́лінгавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.