дыктафо́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыктафо́нны |
дыктафо́нная |
дыктафо́ннае |
дыктафо́нныя |
| Р. |
дыктафо́ннага |
дыктафо́ннай дыктафо́ннае |
дыктафо́ннага |
дыктафо́нных |
| Д. |
дыктафо́ннаму |
дыктафо́ннай |
дыктафо́ннаму |
дыктафо́нным |
| В. |
дыктафо́нны (неадуш.) дыктафо́ннага (адуш.) |
дыктафо́нную |
дыктафо́ннае |
дыктафо́нныя (неадуш.) дыктафо́нных (адуш.) |
| Т. |
дыктафо́нным |
дыктафо́ннай дыктафо́ннаю |
дыктафо́нным |
дыктафо́ннымі |
| М. |
дыктафо́нным |
дыктафо́ннай |
дыктафо́нным |
дыктафо́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыктафо́нчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыктафо́нчык |
дыктафо́нчыкі |
| Р. |
дыктафо́нчыка |
дыктафо́нчыкаў |
| Д. |
дыктафо́нчыку |
дыктафо́нчыкам |
| В. |
дыктафо́нчык |
дыктафо́нчыкі |
| Т. |
дыктафо́нчыкам |
дыктафо́нчыкамі |
| М. |
дыктафо́нчыку |
дыктафо́нчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыкто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыкто́ўка |
дыкто́ўкі |
| Р. |
дыкто́ўкі |
дыкто́вак |
| Д. |
дыкто́ўцы |
дыкто́ўкам |
| В. |
дыкто́ўку |
дыкто́ўкі |
| Т. |
дыкто́ўкай дыкто́ўкаю |
дыкто́ўкамі |
| М. |
дыкто́ўцы |
дыкто́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыкумары́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дыкумары́н |
| Р. |
дыкумары́ну |
| Д. |
дыкумары́ну |
| В. |
дыкумары́н |
| Т. |
дыкумары́нам |
| М. |
дыкумары́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыкцы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыкцы́йны |
дыкцы́йная |
дыкцы́йнае |
дыкцы́йныя |
| Р. |
дыкцы́йнага |
дыкцы́йнай дыкцы́йнае |
дыкцы́йнага |
дыкцы́йных |
| Д. |
дыкцы́йнаму |
дыкцы́йнай |
дыкцы́йнаму |
дыкцы́йным |
| В. |
дыкцы́йны (неадуш.) дыкцы́йнага (адуш.) |
дыкцы́йную |
дыкцы́йнае |
дыкцы́йныя (неадуш.) дыкцы́йных (адуш.) |
| Т. |
дыкцы́йным |
дыкцы́йнай дыкцы́йнаю |
дыкцы́йным |
дыкцы́йнымі |
| М. |
дыкцы́йным |
дыкцы́йнай |
дыкцы́йным |
дыкцы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
ды́кцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ды́кцыя |
| Р. |
ды́кцыі |
| Д. |
ды́кцыі |
| В. |
ды́кцыю |
| Т. |
ды́кцыяй ды́кцыяю |
| М. |
ды́кцыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ды́ла
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ды́ла |
ды́лы |
| Р. |
ды́ла |
ды́лаў |
| Д. |
ды́лу |
ды́лам |
| В. |
ды́ла |
ды́лы |
| Т. |
ды́лам |
ды́ламі |
| М. |
ды́ле |
ды́лах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дылагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дылагі́чны |
дылагі́чная |
дылагі́чнае |
дылагі́чныя |
| Р. |
дылагі́чнага |
дылагі́чнай дылагі́чнае |
дылагі́чнага |
дылагі́чных |
| Д. |
дылагі́чнаму |
дылагі́чнай |
дылагі́чнаму |
дылагі́чным |
| В. |
дылагі́чны (неадуш.) дылагі́чнага (адуш.) |
дылагі́чную |
дылагі́чнае |
дылагі́чныя (неадуш.) дылагі́чных (адуш.) |
| Т. |
дылагі́чным |
дылагі́чнай дылагі́чнаю |
дылагі́чным |
дылагі́чнымі |
| М. |
дылагі́чным |
дылагі́чнай |
дылагі́чным |
дылагі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
дылатаме́трыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дылатаме́трыя |
| Р. |
дылатаме́трыі |
| Д. |
дылатаме́трыі |
| В. |
дылатаме́трыю |
| Т. |
дылатаме́трыяй дылатаме́трыяю |
| М. |
дылатаме́трыі |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.