Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

сінкліна́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сінкліна́льны сінкліна́льная сінкліна́льнае сінкліна́льныя
Р. сінкліна́льнага сінкліна́льнай
сінкліна́льнае
сінкліна́льнага сінкліна́льных
Д. сінкліна́льнаму сінкліна́льнай сінкліна́льнаму сінкліна́льным
В. сінкліна́льны (неадуш.)
сінкліна́льнага (адуш.)
сінкліна́льную сінкліна́льнае сінкліна́льныя (неадуш.)
сінкліна́льных (адуш.)
Т. сінкліна́льным сінкліна́льнай
сінкліна́льнаю
сінкліна́льным сінкліна́льнымі
М. сінкліна́льным сінкліна́льнай сінкліна́льным сінкліна́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

сінклі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сінклі́т
Р. сінклі́ту
Д. сінклі́ту
В. сінклі́т
Т. сінклі́там
М. сінклі́це

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сінко́па

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сінко́па
Р. сінко́пы
Д. сінко́пе
В. сінко́пу
Т. сінко́пай
сінко́паю
М. сінко́пе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сінкрэтызава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сінкрэтызава́ны сінкрэтызава́ная сінкрэтызава́нае сінкрэтызава́ныя
Р. сінкрэтызава́нага сінкрэтызава́най
сінкрэтызава́нае
сінкрэтызава́нага сінкрэтызава́ных
Д. сінкрэтызава́наму сінкрэтызава́най сінкрэтызава́наму сінкрэтызава́ным
В. сінкрэтызава́ны (неадуш.)
сінкрэтызава́нага (адуш.)
сінкрэтызава́ную сінкрэтызава́нае сінкрэтызава́ныя (неадуш.)
сінкрэтызава́ных (адуш.)
Т. сінкрэтызава́ным сінкрэтызава́най
сінкрэтызава́наю
сінкрэтызава́ным сінкрэтызава́нымі
М. сінкрэтызава́ным сінкрэтызава́най сінкрэтызава́ным сінкрэтызава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

сінкрэтызава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сінкрэтызава́ны сінкрэтызава́ная сінкрэтызава́нае сінкрэтызава́ныя
Р. сінкрэтызава́нага сінкрэтызава́най
сінкрэтызава́нае
сінкрэтызава́нага сінкрэтызава́ных
Д. сінкрэтызава́наму сінкрэтызава́най сінкрэтызава́наму сінкрэтызава́ным
В. сінкрэтызава́ны (неадуш.)
сінкрэтызава́нага (адуш.)
сінкрэтызава́ную сінкрэтызава́нае сінкрэтызава́ныя (неадуш.)
сінкрэтызава́ных (адуш.)
Т. сінкрэтызава́ным сінкрэтызава́най
сінкрэтызава́наю
сінкрэтызава́ным сінкрэтызава́нымі
М. сінкрэтызава́ным сінкрэтызава́най сінкрэтызава́ным сінкрэтызава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

сінкрэты́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сінкрэты́зм
Р. сінкрэты́зму
Д. сінкрэты́зму
В. сінкрэты́зм
Т. сінкрэты́змам
М. сінкрэты́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сінкрэты́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сінкрэты́ст сінкрэты́сты
Р. сінкрэты́ста сінкрэты́стаў
Д. сінкрэты́сту сінкрэты́стам
В. сінкрэты́ста сінкрэты́стаў
Т. сінкрэты́стам сінкрэты́стамі
М. сінкрэты́сце сінкрэты́стах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

сінкрэты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
сінкрэты́чна сінкрэты́чней -

сінкрэты́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. сінкрэты́чнасць
Р. сінкрэты́чнасці
Д. сінкрэты́чнасці
В. сінкрэты́чнасць
Т. сінкрэты́чнасцю
М. сінкрэты́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сінкрэты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сінкрэты́чны сінкрэты́чная сінкрэты́чнае сінкрэты́чныя
Р. сінкрэты́чнага сінкрэты́чнай
сінкрэты́чнае
сінкрэты́чнага сінкрэты́чных
Д. сінкрэты́чнаму сінкрэты́чнай сінкрэты́чнаму сінкрэты́чным
В. сінкрэты́чны (неадуш.)
сінкрэты́чнага (адуш.)
сінкрэты́чную сінкрэты́чнае сінкрэты́чныя (неадуш.)
сінкрэты́чных (адуш.)
Т. сінкрэты́чным сінкрэты́чнай
сінкрэты́чнаю
сінкрэты́чным сінкрэты́чнымі
М. сінкрэты́чным сінкрэты́чнай сінкрэты́чным сінкрэты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.