Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дызуры́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дызуры́я
Р. дызуры́і
Д. дызуры́і
В. дызуры́ю
Т. дызуры́яй
дызуры́яю
М. дызуры́і

Крыніцы: piskunou2012.

дыз’ю́нкт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыз’ю́нкт дыз’ю́нкты
Р. дыз’ю́нкта дыз’ю́нктаў
Д. дыз’ю́нкту дыз’ю́нктам
В. дыз’ю́нкт дыз’ю́нкты
Т. дыз’ю́нктам дыз’ю́нктамі
М. дыз’ю́нкце дыз’ю́нктах

Крыніцы: piskunou2012.

дыз’ю́нктнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дыз’ю́нктнасць
Р. дыз’ю́нктнасці
Д. дыз’ю́нктнасці
В. дыз’ю́нктнасць
Т. дыз’ю́нктнасцю
М. дыз’ю́нктнасці

Крыніцы: piskunou2012.

дыз’юнкты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыз’юнкты́ўны дыз’юнкты́ўная дыз’юнкты́ўнае дыз’юнкты́ўныя
Р. дыз’юнкты́ўнага дыз’юнкты́ўнай
дыз’юнкты́ўнае		 дыз’юнкты́ўнага дыз’юнкты́ўных
Д. дыз’юнкты́ўнаму дыз’юнкты́ўнай дыз’юнкты́ўнаму дыз’юнкты́ўным
В. дыз’юнкты́ўны (неадуш.)
дыз’юнкты́ўнага (адуш.)		 дыз’юнкты́ўную дыз’юнкты́ўнае дыз’юнкты́ўныя (неадуш.)
дыз’юнкты́ўных (адуш.)
Т. дыз’юнкты́ўным дыз’юнкты́ўнай
дыз’юнкты́ўнаю		 дыз’юнкты́ўным дыз’юнкты́ўнымі
М. дыз’юнкты́ўным дыз’юнкты́ўнай дыз’юнкты́ўным дыз’юнкты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

дыз’ю́нкцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дыз’ю́нкцыя дыз’ю́нкцыі
Р. дыз’ю́нкцыі дыз’ю́нкцый
Д. дыз’ю́нкцыі дыз’ю́нкцыям
В. дыз’ю́нкцыю дыз’ю́нкцыі
Т. дыз’ю́нкцыяй
дыз’ю́нкцыяю		 дыз’ю́нкцыямі
М. дыз’ю́нкцыі дыз’ю́нкцыях

Крыніцы: piskunou2012.

дыізацыяна́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыізацыяна́т дыізацыяна́ты
Р. дыізацыяна́ту дыізацыяна́таў
Д. дыізацыяна́ту дыізацыяна́там
В. дыізацыяна́т дыізацыяна́ты
Т. дыізацыяна́там дыізацыяна́тамі
М. дыізацыяна́це дыізацыяна́тах

Крыніцы: piskunou2012.

ды́й

злучнік, злучальны

Крыніцы: krapivabr2012, tsblm1996, tsbm1984.

ды́к

злучнік, падпарадкавальны

Крыніцы: krapivabr2012, tsblm1996, tsbm1984.

ды́к

часціца

Крыніцы: krapivabr2012, tsblm1996, tsbm1984.

ды́канне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ды́канне
Р. ды́кання
Д. ды́канню
В. ды́канне
Т. ды́каннем
М. ды́канні

Крыніцы: piskunou2012.