проціламо́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
проціламо́тны |
проціламо́тная |
проціламо́тнае |
проціламо́тныя |
| Р. |
проціламо́тнага |
проціламо́тнай
проціламо́тнае |
проціламо́тнага |
проціламо́тных |
| Д. |
проціламо́тнаму |
проціламо́тнай |
проціламо́тнаму |
проціламо́тным |
| В. |
проціламо́тны (неадуш.)
проціламо́тнага (адуш.) |
проціламо́тную |
проціламо́тнае |
проціламо́тныя (неадуш.)
проціламо́тных (адуш.) |
| Т. |
проціламо́тным |
проціламо́тнай
проціламо́тнаю |
проціламо́тным |
проціламо́тнымі |
| М. |
проціламо́тным |
проціламо́тнай |
проціламо́тным |
проціламо́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
проціле́гла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| проціле́гла |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
проціле́глае
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
проціле́глае |
| Р. |
проціле́глага |
| Д. |
проціле́гламу |
| В. |
проціле́глае |
| Т. |
проціле́глым |
| М. |
проціле́глым |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
проціле́гласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
проціле́гласць |
проціле́гласці |
| Р. |
проціле́гласці |
проціле́гласцей
проціле́гласцяў |
| Д. |
проціле́гласці |
проціле́гласцям |
| В. |
проціле́гласць |
проціле́гласці |
| Т. |
проціле́гласцю |
проціле́гласцямі |
| М. |
проціле́гласці |
проціле́гласцях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
проціле́глы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
проціле́глы |
проціле́глая |
проціле́глае |
проціле́глыя |
| Р. |
проціле́глага |
проціле́глай
проціле́глае |
проціле́глага |
проціле́глых |
| Д. |
проціле́гламу |
проціле́глай |
проціле́гламу |
проціле́глым |
| В. |
проціле́глы (неадуш.)
проціле́глага (адуш.) |
проціле́глую |
проціле́глае |
проціле́глыя (неадуш.)
проціле́глых (адуш.) |
| Т. |
проціле́глым |
проціле́глай
проціле́глаю |
проціле́глым |
проціле́глымі |
| М. |
проціле́глым |
проціле́глай |
проціле́глым |
проціле́глых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
проціле́глы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
проціле́глы |
проціле́глая |
проціле́глае |
проціле́глыя |
| Р. |
проціле́глага |
проціле́глай
проціле́глае |
проціле́глага |
проціле́глых |
| Д. |
проціле́гламу |
проціле́глай |
проціле́гламу |
проціле́глым |
| В. |
проціле́глы (неадуш.)
проціле́глага (адуш.) |
проціле́глую |
проціле́глае |
проціле́глыя (неадуш.)
проціле́глых (адуш.) |
| Т. |
проціле́глым |
проціле́глай
проціле́глаю |
проціле́глым |
проціле́глымі |
| М. |
проціле́глым |
проціле́глай |
проціле́глым |
проціле́глых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
проціле́жнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
проціле́жнасць |
проціле́жнасці |
| Р. |
проціле́жнасці |
проціле́жнасцяў
проціле́жнасцей |
| Д. |
проціле́жнасці |
проціле́жнасцям |
| В. |
проціле́жнасць |
проціле́жнасці |
| Т. |
проціле́жнасцю |
проціле́жнасцямі |
| М. |
проціле́жнасці |
проціле́жнасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
проціле́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
проціле́жны |
проціле́жная |
проціле́жнае |
проціле́жныя |
| Р. |
проціле́жнага |
проціле́жнай
проціле́жнае |
проціле́жнага |
проціле́жных |
| Д. |
проціле́жнаму |
проціле́жнай |
проціле́жнаму |
проціле́жным |
| В. |
проціле́жны (неадуш.)
проціле́жнага (адуш.) |
проціле́жную |
проціле́жнае |
проціле́жныя (неадуш.)
проціле́жных (адуш.) |
| Т. |
проціле́жным |
проціле́жнай
проціле́жнаю |
проціле́жным |
проціле́жнымі |
| М. |
проціле́жным |
проціле́жнай |
проціле́жным |
проціле́жных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
проціліхама́нкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
проціліхама́нкавы |
проціліхама́нкавая |
проціліхама́нкавае |
проціліхама́нкавыя |
| Р. |
проціліхама́нкавага |
проціліхама́нкавай
проціліхама́нкавае |
проціліхама́нкавага |
проціліхама́нкавых |
| Д. |
проціліхама́нкаваму |
проціліхама́нкавай |
проціліхама́нкаваму |
проціліхама́нкавым |
| В. |
проціліхама́нкавы (неадуш.)
проціліхама́нкавага (адуш.) |
проціліхама́нкавую |
проціліхама́нкавае |
проціліхама́нкавыя (неадуш.)
проціліхама́нкавых (адуш.) |
| Т. |
проціліхама́нкавым |
проціліхама́нкавай
проціліхама́нкаваю |
проціліхама́нкавым |
проціліхама́нкавымі |
| М. |
проціліхама́нкавым |
проціліхама́нкавай |
проціліхама́нкавым |
проціліхама́нкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
проціло́дачнік
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
проціло́дачнік |
проціло́дачнікі |
| Р. |
проціло́дачніка |
проціло́дачнікаў |
| Д. |
проціло́дачніку |
проціло́дачнікам |
| В. |
проціло́дачніка |
проціло́дачнікаў |
| Т. |
проціло́дачнікам |
проціло́дачнікамі |
| М. |
проціло́дачніку |
проціло́дачніках |
Крыніцы:
piskunou2012.