проціле́глае
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| проціле́глае | |
| проціле́глага | |
| проціле́гламу | |
| проціле́глае | |
| проціле́глым | |
| проціле́глым |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)