Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

запатэнто́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. запатэнто́ўваецца запатэнто́ўваюцца
Прошлы час
м. запатэнто́ўваўся запатэнто́ўваліся
ж. запатэнто́ўвалася
н. запатэнто́ўвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

запатэнто́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. запатэнто́ўваю запатэнто́ўваем
2-я ас. запатэнто́ўваеш запатэнто́ўваеце
3-я ас. запатэнто́ўвае запатэнто́ўваюць
Прошлы час
м. запатэнто́ўваў запатэнто́ўвалі
ж. запатэнто́ўвала
н. запатэнто́ўвала
Загадны лад
2-я ас. запатэнто́ўвай запатэнто́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час запатэнто́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

запаўдня́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
запаўдня́ - -

Крыніцы: piskunou2012.

запаўза́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. запаўза́нне
Р. запаўза́ння
Д. запаўза́нню
В. запаўза́нне
Т. запаўза́ннем
М. запаўза́нні

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

запаўза́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. запаўза́ю запаўза́ем
2-я ас. запаўза́еш запаўза́еце
3-я ас. запаўза́е запаўза́юць
Прошлы час
м. запаўза́ў запаўза́лі
ж. запаўза́ла
н. запаўза́ла
Загадны лад
2-я ас. запаўза́й запаўза́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час запаўза́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

запаўзці́

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. запаўзу́ запаўзё́м
2-я ас. запаўзе́ш запаўзяце́
3-я ас. запаўзе́ запаўзу́ць
Прошлы час
м. запо́ўз запаўзлі́
ж. запаўзла́
н. запаўзло́
Загадны лад
2-я ас. запаўзі́ запаўзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час запо́ўзшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

запаўне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. запаўне́нне
Р. запаўне́ння
Д. запаўне́нню
В. запаўне́нне
Т. запаўне́ннем
М. запаўне́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

запаўні́цель

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. запаўні́цель запаўні́целі
Р. запаўні́целя запаўні́целяў
Д. запаўні́целю запаўні́целям
В. запаўні́цель запаўні́целі
Т. запаўні́целем запаўні́целямі
М. запаўні́целю запаўні́целях

Крыніцы: tsbm1984.

запаўня́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. запаўня́льнасць
Р. запаўня́льнасці
Д. запаўня́льнасці
В. запаўня́льнасць
Т. запаўня́льнасцю
М. запаўня́льнасці

Крыніцы: piskunou2012.

запаўня́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. запаўня́льнік запаўня́льнікі
Р. запаўня́льніка запаўня́льнікаў
Д. запаўня́льніку запаўня́льнікам
В. запаўня́льнік запаўня́льнікі
Т. запаўня́льнікам запаўня́льнікамі
М. запаўня́льніку запаўня́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.