дра́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дра́б |
дра́бы |
| Р. |
дра́ба |
дра́баў |
| Д. |
дра́бу |
дра́бам |
| В. |
дра́ба |
дра́баў |
| Т. |
дра́бам |
дра́бамі |
| М. |
дра́бе |
дра́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дра́ба
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дра́ба |
дра́бы |
| Р. |
дра́бы |
дра́б |
| Д. |
дра́бе |
дра́бам |
| В. |
дра́бу |
дра́б |
| Т. |
дра́бай дра́баю |
дра́бамі |
| М. |
дра́бе |
дра́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
драбаві́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
драбаві́к |
драбавікі́ |
| Р. |
драбавіка́ |
драбавіко́ў |
| Д. |
драбавіку́ |
драбавіка́м |
| В. |
драбаві́к |
драбавікі́ |
| Т. |
драбавіко́м |
драбавіка́мі |
| М. |
драбавіку́ |
драбавіка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Драбаві́чы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Драбаві́чы |
| Р. |
Драбаві́ч Драбаві́чаў |
| Д. |
Драбаві́чам |
| В. |
Драбаві́чы |
| Т. |
Драбаві́чамі |
| М. |
Драбаві́чах |
драба́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
драба́нт |
драба́нты |
| Р. |
драба́нта |
драба́нтаў |
| Д. |
драба́нту |
драба́нтам |
| В. |
драба́нта |
драба́нтаў |
| Т. |
драба́нтам |
драба́нтамі |
| М. |
драба́нце |
драба́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.