Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

сіндэтыко́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сіндэтыко́н
Р. сіндэтыко́ну
Д. сіндэтыко́ну
В. сіндэтыко́н
Т. сіндэтыко́нам
М. сіндэтыко́не

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сі́не

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
сі́не - -

сінегало́вік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сінегало́вік
Р. сінегало́віку
Д. сінегало́віку
В. сінегало́вік
Т. сінегало́вікам
М. сінегало́віку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сінедрыё́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сінедрыё́н сінедрыё́ны
Р. сінедрыё́на сінедрыё́наў
Д. сінедрыё́ну сінедрыё́нам
В. сінедрыё́н сінедрыё́ны
Т. сінедрыё́нам сінедрыё́намі
М. сінедрыё́не сінедрыё́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Сі́неж

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Сі́неж
Р. Сі́нежа
Д. Сі́нежу
В. Сі́неж
Т. Сі́нежам
М. Сі́нежы

сіне́кдаха

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сіне́кдаха
Р. сіне́кдахі
Д. сіне́кдасе
В. сіне́кдаху
Т. сіне́кдахай
сіне́кдахаю
М. сіне́кдасе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сінекдахі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сінекдахі́чны сінекдахі́чная сінекдахі́чнае сінекдахі́чныя
Р. сінекдахі́чнага сінекдахі́чнай
сінекдахі́чнае
сінекдахі́чнага сінекдахі́чных
Д. сінекдахі́чнаму сінекдахі́чнай сінекдахі́чнаму сінекдахі́чным
В. сінекдахі́чны (неадуш.)
сінекдахі́чнага (адуш.)
сінекдахі́чную сінекдахі́чнае сінекдахі́чныя (неадуш.)
сінекдахі́чных (адуш.)
Т. сінекдахі́чным сінекдахі́чнай
сінекдахі́чнаю
сінекдахі́чным сінекдахі́чнымі
М. сінекдахі́чным сінекдахі́чнай сінекдахі́чным сінекдахі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

сінеклі́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сінеклі́за сінеклі́зы
Р. сінеклі́зы сінеклі́з
Д. сінеклі́зе сінеклі́зам
В. сінеклі́зу сінеклі́зы
Т. сінеклі́зай
сінеклі́заю
сінеклі́замі
М. сінеклі́зе сінеклі́зах

Крыніцы: piskunou2012.

сінекты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сінекты́чны сінекты́чная сінекты́чнае сінекты́чныя
Р. сінекты́чнага сінекты́чнай
сінекты́чнае
сінекты́чнага сінекты́чных
Д. сінекты́чнаму сінекты́чнай сінекты́чнаму сінекты́чным
В. сінекты́чны (неадуш.)
сінекты́чнага (адуш.)
сінекты́чную сінекты́чнае сінекты́чныя (неадуш.)
сінекты́чных (адуш.)
Т. сінекты́чным сінекты́чнай
сінекты́чнаю
сінекты́чным сінекты́чнымі
М. сінекты́чным сінекты́чнай сінекты́чным сінекты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

сінеку́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сінеку́ра
Р. сінеку́ры
Д. сінеку́ры
В. сінеку́ру
Т. сінеку́рай
сінеку́раю
М. сінеку́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.