сінеку́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сінеку́ра
Р. сінеку́ры
Д. сінеку́ры
В. сінеку́ру
Т. сінеку́рай
сінеку́раю
М. сінеку́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)