Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нарысі́сцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нарысі́сцкі	нарысі́сцкая	нарысі́сцкае	нарысі́сцкія
Р.	нарысі́сцкага	нарысі́сцкай нарысі́сцкае	нарысі́сцкага	нарысі́сцкіх
Д.	нарысі́сцкаму	нарысі́сцкай	нарысі́сцкаму	нарысі́сцкім
В.	нарысі́сцкі (неадуш.) нарысі́сцкага (адуш.)	нарысі́сцкую	нарысі́сцкае	нарысі́сцкія (неадуш.) нарысі́сцкіх (адуш.)
Т.	нарысі́сцкім	нарысі́сцкай нарысі́сцкаю	нарысі́сцкім	нарысі́сцкімі
М.	нарысі́сцкім	нарысі́сцкай	нарысі́сцкім	нарысі́сцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

нарысо́ваны

прыметнік, адносны

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

нарысо́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

Кароткая форма: нарысо́вана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

нары́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

нары́ты

прыметнік, адносны

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

нары́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

Кароткая форма: нары́та.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

нары́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нары́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нары́ўны	нары́ўная	нары́ўнае	нары́ўныя
Р.	нары́ўнага	нары́ўнай нары́ўнае	нары́ўнага	нары́ўных
Д.	нары́ўнаму	нары́ўнай	нары́ўнаму	нары́ўным
В.	нары́ўны (неадуш.) нары́ўнага (адуш.)	нары́ўную	нары́ўнае	нары́ўныя (неадуш.) нары́ўных (адуш.)
Т.	нары́ўным	нары́ўнай нары́ўнаю	нары́ўным	нары́ўнымі
М.	нары́ўным	нары́ўнай	нары́ўным	нары́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарыўны́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нарыўны́	нарыўна́я	нарыўно́е	нарыўны́я
Р.	нарыўно́га	нарыўно́й нарыўно́е	нарыўно́га	нарыўны́х
Д.	нарыўно́му	нарыўно́й	нарыўно́му	нарыўны́м
В.	нарыўны́ (неадуш.) нарыўно́га (адуш.)	нарыўну́ю	нарыўно́е	нарыўны́я (неадуш.) нарыўны́х (адуш.)
Т.	нарыўны́м	нарыўно́й нарыўно́ю	нарыўны́м	нарыўны́мі
М.	нарыўны́м	нарыўно́й	нарыўны́м	нарыўны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарыхтава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Verbum