Verbum

анлайнавы слоўнік

Нару́ці

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Наруці́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

нару́чнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нару́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нару́чны	нару́чная	нару́чнае	нару́чныя
Р.	нару́чнага	нару́чнай нару́чнае	нару́чнага	нару́чных
Д.	нару́чнаму	нару́чнай	нару́чнаму	нару́чным
В.	нару́чны (неадуш.) нару́чнага (адуш.)	нару́чную	нару́чнае	нару́чныя (неадуш.) нару́чных (адуш.)
Т.	нару́чным	нару́чнай нару́чнаю	нару́чным	нару́чнымі
М.	нару́чным	нару́чнай	нару́чным	нару́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

на́ручы

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Нару́шаўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Нарушо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Нару́шышкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Нарцу́кі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Нарцы́зава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне