Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Дзя́тлы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзя́тлы
Р. Дзя́тлаў
Д. Дзя́тлам
В. Дзя́тлы
Т. Дзя́тламі
М. Дзя́тлах

дзятлянё́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. дзятлянё́ дзятляня́ты
Р. дзятляня́ці дзятляня́т
Д. дзятляня́ці дзятляня́там
В. дзятлянё́ дзятляня́т
Т. дзятлянё́м дзятляня́тамі
М. дзятляня́ці дзятляня́тах

Іншыя варыянты: дзятляня́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзятляня́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. дзятляня́ дзятляня́ты
Р. дзятляня́ці дзятляня́т
Д. дзятляня́ці дзятляня́там
В. дзятляня́ дзятляня́т
Т. дзятлянё́м дзятляня́тамі
М. дзятляня́ці дзятляня́тах

Іншыя варыянты: дзятлянё́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяўба́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяўба́льны дзяўба́льная дзяўба́льнае дзяўба́льныя
Р. дзяўба́льнага дзяўба́льнай
дзяўба́льнае		 дзяўба́льнага дзяўба́льных
Д. дзяўба́льнаму дзяўба́льнай дзяўба́льнаму дзяўба́льным
В. дзяўба́льны (неадуш.)
дзяўба́льнага (адуш.)		 дзяўба́льную дзяўба́льнае дзяўба́льныя (неадуш.)
дзяўба́льных (адуш.)
Т. дзяўба́льным дзяўба́льнай
дзяўба́льнаю		 дзяўба́льным дзяўба́льнымі
М. дзяўба́льным дзяўба́льнай дзяўба́льным дзяўба́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

дзяўба́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзяўба́нне
Р. дзяўба́ння
Д. дзяўба́нню
В. дзяўба́нне
Т. дзяўба́ннем
М. дзяўба́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяўба́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяўба́ны дзяўба́ная дзяўба́нае дзяўба́ныя
Р. дзяўба́нага дзяўба́най
дзяўба́нае		 дзяўба́нага дзяўба́ных
Д. дзяўба́наму дзяўба́най дзяўба́наму дзяўба́ным
В. дзяўба́ны (неадуш.)
дзяўба́нага (адуш.)		 дзяўба́ную дзяўба́нае дзяўба́ныя (неадуш.)
дзяўба́ных (адуш.)
Т. дзяўба́ным дзяўба́най
дзяўба́наю		 дзяўба́ным дзяўба́нымі
М. дзяўба́ным дзяўба́най дзяўба́ным дзяўба́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

дзяўба́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяўба́ны дзяўба́ная дзяўба́нае дзяўба́ныя
Р. дзяўба́нага дзяўба́най
дзяўба́нае		 дзяўба́нага дзяўба́ных
Д. дзяўба́наму дзяўба́най дзяўба́наму дзяўба́ным
В. дзяўба́ны (неадуш.)
дзяўба́нага (адуш.)		 дзяўба́ную дзяўба́нае дзяўба́ныя (неадуш.)
дзяўба́ных (адуш.)
Т. дзяўба́ным дзяўба́най
дзяўба́наю		 дзяўба́ным дзяўба́нымі
М. дзяўба́ным дзяўба́най дзяўба́ным дзяўба́ных

Кароткая форма: дзяўба́на.

Крыніцы: piskunou2012.

дзяўба́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дзяўба́ецца дзяўба́юцца
Прошлы час
м. дзяўба́ўся дзяўба́ліся
ж. дзяўба́лася
н. дзяўба́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзяўба́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзяўба́ю дзяўба́ем
2-я ас. дзяўба́еш дзяўба́еце
3-я ас. дзяўба́е дзяўба́юць
Прошлы час
м. дзяўба́ў дзяўба́лі
ж. дзяўба́ла
н. дзяўба́ла
Загадны лад
2-я ас. дзяўба́й дзяўба́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзяўба́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзяўбо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзяўбо́к дзяўбкі́
Р. дзяўбка́ дзяўбко́ў
Д. дзяўбку́ дзяўбка́м
В. дзяўбо́к дзяўбкі́
Т. дзяўбко́м дзяўбка́мі
М. дзяўбку́ дзяўбка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.