дзяўбці́
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзяўбу́ |
дзяўбё́м |
| 2-я ас. |
дзяўбе́ш |
дзеўбяце́ |
| 3-я ас. |
дзяўбе́ |
дзяўбу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
дзё́ўб |
дзяўблі́ |
| ж. |
дзяўбла́ |
| н. |
дзяўбло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзяўбі́ |
дзяўбі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дзеўбучы́ |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзяўбці́ся
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дзяўбе́цца |
дзяўбу́цца |
| Прошлы час |
| м. |
дзё́ўбся |
дзяўблі́ся |
| ж. |
дзяўбла́ся |
| н. |
дзяўбло́ся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Дзяўгі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дзяўгі́ |
| Р. |
Дзяўго́ў |
| Д. |
Дзяўга́м |
| В. |
Дзяўгі́ |
| Т. |
Дзяўга́мі |
| М. |
Дзяўга́х |
Дзяўгу́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дзяўгу́ны |
| Р. |
Дзяўгу́н Дзяўгу́наў |
| Д. |
Дзяўгу́нам |
| В. |
Дзяўгу́ны |
| Т. |
Дзяўгу́намі |
| М. |
Дзяўгу́нах |
Дзяўгу́цішкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Дзяўгу́цішкі |
| Р. |
Дзяўгу́цішак Дзяўгу́цішкаў |
| Д. |
Дзяўгу́цішкам |
| В. |
Дзяўгу́цішкі |
| Т. |
Дзяўгу́цішкамі |
| М. |
Дзяўгу́цішках |
дзя́ўканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дзя́ўканне |
| Р. |
дзя́ўкання |
| Д. |
дзя́ўканню |
| В. |
дзя́ўканне |
| Т. |
дзя́ўканнем |
| М. |
дзя́ўканні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
дзя́ўкаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзя́ўкаю |
дзя́ўкаем |
| 2-я ас. |
дзя́ўкаеш |
дзя́ўкаеце |
| 3-я ас. |
дзя́ўкае |
дзя́ўкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
дзя́ўкаў |
дзя́ўкалі |
| ж. |
дзя́ўкала |
| н. |
дзя́ўкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзя́ўкай |
дзя́ўкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дзя́ўкаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзя́ўкнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзя́ўкну |
дзя́ўкнем |
| 2-я ас. |
дзя́ўкнеш |
дзя́ўкнеце |
| 3-я ас. |
дзя́ўкне |
дзя́ўкнуць |
| Прошлы час |
| м. |
дзя́ўкнуў |
дзя́ўкнулі |
| ж. |
дзя́ўкнула |
| н. |
дзя́ўкнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзя́ўкні |
дзя́ўкніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дзя́ўкнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
дзяўчо́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, ніякі род, рознаскланяльны
|
адз. |
| Н. |
дзяўчо́ |
| Р. |
дзяўча́ці |
| Д. |
дзяўча́ці |
| В. |
дзяўчо́ |
| Т. |
дзяўчо́м |
| М. |
дзяўча́ці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзяўчу́рства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дзяўчу́рства |
| Р. |
дзяўчу́рства |
| Д. |
дзяўчу́рству |
| В. |
дзяўчу́рства |
| Т. |
дзяўчу́рствам |
| М. |
дзяўчу́рстве |
Крыніцы:
piskunou2012.