Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзя́каваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзя́кавіцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзя́кавіцкі	дзя́кавіцкая	дзя́кавіцкае	дзя́кавіцкія
Р.	дзя́кавіцкага	дзя́кавіцкай дзя́кавіцкае	дзя́кавіцкага	дзя́кавіцкіх
Д.	дзя́кавіцкаму	дзя́кавіцкай	дзя́кавіцкаму	дзя́кавіцкім
В.	дзя́кавіцкі (неадуш.) дзя́кавіцкага (адуш.)	дзя́кавіцкую	дзя́кавіцкае	дзя́кавіцкія (неадуш.) дзя́кавіцкіх (адуш.)
Т.	дзя́кавіцкім	дзя́кавіцкай дзя́кавіцкаю	дзя́кавіцкім	дзя́кавіцкімі
М.	дзя́кавіцкім	дзя́кавіцкай	дзя́кавіцкім	дзя́кавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Дзя́кавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Дзяка́лавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

дзя́кан

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дзя́каў

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дзя́каў	дзя́кава	дзя́кава	дзя́кавы
Р.	дзя́кавага	дзя́кавай дзя́кавае	дзя́кавага	дзя́кавых
Д.	дзя́каваму	дзя́кавай	дзя́каваму	дзя́кавым
В.	дзя́каў (неадуш.) дзя́кавага (адуш.)	дзя́каву	дзя́кава	дзя́кавы (неадуш.) дзя́кавых (адуш.)
Т.	дзя́кавым	дзя́кавай дзя́каваю	дзя́кавым	дзя́кавымі
М.	дзя́кавым	дзя́кавай	дзя́кавым	дзя́кавых

Крыніцы: piskunou2012.

Дзя́каўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

дзя́кі

часціца

Крыніцы: piskunou2012.

дзя́кла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

дзякло́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: tsbm1984.

Verbum