Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзядуляў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзядуляў дзядулява дзядулява дзядулявы
Р. дзядулявага дзядулявай
дзядулявае		 дзядулявага дзядулявых
Д. дзядуляваму дзядулявай дзядуляваму дзядулявым
В. дзядуляў
дзядулявага		 дзядуляву дзядулява дзядулявы
Т. дзядулявым дзядулявай
дзядуляваю		 дзядулявым дзядулявымі
М. дзядулявым дзядулявай дзядулявым дзядулявых

дзяду́ня

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяду́ня дзяду́ні
Р. дзяду́ні дзяду́нь
Д. дзяду́ню дзяду́ням
В. дзяду́ню дзяду́нь
Т. дзяду́нем дзяду́нямі
М. дзяду́ню дзяду́нях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяду́сеў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяду́сеў дзяду́сева дзяду́сева дзяду́севы
Р. дзяду́севага дзяду́севай
дзяду́севае		 дзяду́севага дзяду́севых
Д. дзяду́севаму дзяду́севай дзяду́севаму дзяду́севым
В. дзяду́сеў (неадуш.)
дзяду́севага (адуш.)		 дзяду́севу дзяду́сева дзяду́севы (неадуш.)
дзяду́севых (адуш.)
Т. дзяду́севым дзяду́севай
дзяду́севаю		 дзяду́севым дзяду́севымі
М. дзяду́севым дзяду́севай дзяду́севым дзяду́севых

Крыніцы: piskunou2012.

дзяду́ся

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяду́ся дзяду́сі
Р. дзяду́сі дзяду́сяў
Д. дзяду́сю дзяду́сям
В. дзяду́сю дзяду́сяў
Т. дзяду́сем дзяду́сямі
М. дзяду́сю дзяду́сях

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

дзяды́

‘продкі’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. дзяды́
Р. дзядо́ў
Д. дзяда́м
В. дзядо́ў
Т. дзяда́мі
М. дзяда́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

дзяды́

‘пустазелле’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. дзяды́
Р. дзядо́ў
Д. дзяда́м
В. дзяды́
Т. дзяда́мі
М. дзяда́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

дзяды́

‘рэлігійны абрад’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. дзяды́
Р. дзядо́ў
Д. дзяда́м
В. дзяды́
Т. дзяда́мі
М. дзяда́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

дзяжа́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяжа́ дзе́жы
дзяжы́
Р. дзяжы́ дзе́ж
Д. дзяжы́ дзе́жам
В. дзяжу́ дзе́жы
дзяжы́
Т. дзяжо́й
дзяжо́ю		 дзе́жамі
М. дзяжы́ дзе́жах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзя́жанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзя́жанне
Р. дзя́жання
Д. дзя́жанню
В. дзя́жанне
Т. дзя́жаннем
М. дзя́жанні

Крыніцы: piskunou2012.

дзя́жачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзя́жачны дзя́жачная дзя́жачнае дзя́жачныя
Р. дзя́жачнага дзя́жачнай
дзя́жачнае		 дзя́жачнага дзя́жачных
Д. дзя́жачнаму дзя́жачнай дзя́жачнаму дзя́жачным
В. дзя́жачны
дзя́жачнага		 дзя́жачную дзя́жачнае дзя́жачныя
дзя́жачных
Т. дзя́жачным дзя́жачнай
дзя́жачнаю		 дзя́жачным дзя́жачнымі
М. дзя́жачным дзя́жачнай дзя́жачным дзя́жачных

Крыніцы: tsblm1996.