Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дзя́жка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзя́жка дзя́жкі
Р. дзя́жкі дзя́жак
Д. дзя́жцы дзя́жкам
В. дзя́жку дзя́жкі
Т. дзя́жкай
дзя́жкаю		 дзя́жкамі
М. дзя́жцы дзя́жках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзя́жкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзя́жкавы дзя́жкавая дзя́жкавае дзя́жкавыя
Р. дзя́жкавага дзя́жкавай
дзя́жкавае		 дзя́жкавага дзя́жкавых
Д. дзя́жкаваму дзя́жкавай дзя́жкаваму дзя́жкавым
В. дзя́жкавы
дзя́жкавага		 дзя́жкавую дзя́жкавае дзя́жкавыя
дзя́жкавых
Т. дзя́жкавым дзя́жкавай
дзя́жкаваю		 дзя́жкавым дзя́жкавымі
М. дзя́жкавым дзя́жкавай дзя́жкавым дзя́жкавых

Крыніцы: tsblm1996.

Дзя́жкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзя́жкі
Р. Дзя́жак
Дзя́жкаў
Д. Дзя́жкам
В. Дзя́жкі
Т. Дзя́жкамі
М. Дзя́жках

дзя́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзя́жны дзя́жная дзя́жнае дзя́жныя
Р. дзя́жнага дзя́жнай
дзя́жнае		 дзя́жнага дзя́жных
Д. дзя́жнаму дзя́жнай дзя́жнаму дзя́жным
В. дзя́жны
дзя́жнага		 дзя́жную дзя́жнае дзя́жныя
дзя́жных
Т. дзя́жным дзя́жнай
дзя́жнаю		 дзя́жным дзя́жнымі
М. дзя́жным дзя́жнай дзя́жным дзя́жных

Крыніцы: tsblm1996.

дзяжу́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяжу́рка дзяжу́ркі
Р. дзяжу́ркі дзяжу́рак
Д. дзяжу́рцы дзяжу́ркам
В. дзяжу́рку дзяжу́ркі
Т. дзяжу́ркай
дзяжу́ркаю		 дзяжу́ркамі
М. дзяжу́рцы дзяжу́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяжу́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дзяжу́рна - -

дзяжу́рная

‘жанчына, якая дзяжурыць’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. дзяжу́рная дзяжу́рныя
Р. дзяжу́рнай дзяжу́рных
Д. дзяжу́рнай дзяжу́рным
В. дзяжу́рную дзяжу́рных
Т. дзяжу́рнай
дзяжу́рнаю		 дзяжу́рнымі
М. дзяжу́рнай дзяжу́рных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

дзяжу́рная

‘пакой для дзяжурства’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. дзяжу́рная дзяжу́рныя
Р. дзяжу́рнай дзяжу́рных
Д. дзяжу́рнай дзяжу́рным
В. дзяжу́рную дзяжу́рныя
Т. дзяжу́рнай
дзяжу́рнаю		 дзяжу́рнымі
М. дзяжу́рнай дзяжу́рных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

дзяжу́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяжу́рны дзяжу́рная дзяжу́рнае дзяжу́рныя
Р. дзяжу́рнага дзяжу́рнай
дзяжу́рнае		 дзяжу́рнага дзяжу́рных
Д. дзяжу́рнаму дзяжу́рнай дзяжу́рнаму дзяжу́рным
В. дзяжу́рны (неадуш.)
дзяжу́рнага (адуш.)		 дзяжу́рную дзяжу́рнае дзяжу́рныя (неадуш.)
дзяжу́рных (адуш.)
Т. дзяжу́рным дзяжу́рнай
дзяжу́рнаю		 дзяжу́рным дзяжу́рнымі
М. дзяжу́рным дзяжу́рнай дзяжу́рным дзяжу́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяжу́рны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. дзяжу́рны дзяжу́рныя
Р. дзяжу́рнага дзяжу́рных
Д. дзяжу́рнаму дзяжу́рным
В. дзяжу́рнага дзяжу́рных
Т. дзяжу́рным дзяжу́рнымі
М. дзяжу́рным дзяжу́рных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.