вычвара́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вычвара́ецца |
вычвара́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
вычвара́ўся |
вычвара́ліся |
| ж. |
вычвара́лася |
| н. |
вычвара́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
вычвара́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вычвара́ю |
вычвара́ем |
| 2-я ас. |
вычвара́еш |
вычвара́еце |
| 3-я ас. |
вычвара́е |
вычвара́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вычвара́ў |
вычвара́лі |
| ж. |
вычвара́ла |
| н. |
вычвара́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вычвара́й |
вычвара́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вычвара́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́чварка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́чварка |
вы́чваркі |
| Р. |
вы́чваркі |
вы́чварак |
| Д. |
вы́чварцы |
вы́чваркам |
| В. |
вы́чварку |
вы́чваркі |
| Т. |
вы́чваркай вы́чваркаю |
вы́чваркамі |
| М. |
вы́чварцы |
вы́чварках |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́чварна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| вы́чварна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
вы́чварнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вы́чварнасць |
| Р. |
вы́чварнасці |
| Д. |
вы́чварнасці |
| В. |
вы́чварнасць |
| Т. |
вы́чварнасцю |
| М. |
вы́чварнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́чварны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́чварны |
вы́чварная |
вы́чварнае |
вы́чварныя |
| Р. |
вы́чварнага |
вы́чварнай вы́чварнае |
вы́чварнага |
вы́чварных |
| Д. |
вы́чварнаму |
вы́чварнай |
вы́чварнаму |
вы́чварным |
| В. |
вы́чварны (неадуш.) вы́чварнага (адуш.) |
вы́чварную |
вы́чварнае |
вы́чварныя (неадуш.) вы́чварных (адуш.) |
| Т. |
вы́чварным |
вы́чварнай вы́чварнаю |
вы́чварным |
вы́чварнымі |
| М. |
вы́чварным |
вы́чварнай |
вы́чварным |
вы́чварных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́чвары
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
вы́чвары |
| Р. |
вы́чвараў |
| Д. |
вы́чварам |
| В. |
вы́чвары |
| Т. |
вы́чварамі |
| М. |
вы́чварах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
вычва́рына
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вычва́рына |
вычва́рыны |
| Р. |
вычва́рыны |
вычва́рын |
| Д. |
вычва́рыне |
вычва́рынам |
| В. |
вычва́рыну |
вычва́рын |
| Т. |
вычва́рынай вычва́рынаю |
вычва́рынамі |
| М. |
вычва́рыне |
вычва́рынах |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́чварыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́чвару |
вы́чварым |
| 2-я ас. |
вы́чварыш |
вы́чварыце |
| 3-я ас. |
вы́чварыць |
вы́чвараць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́чварыў |
вы́чварылі |
| ж. |
вы́чварыла |
| н. |
вы́чварыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́чварыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.