агі́дна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| агі́дна |
агі́дней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
агі́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
агі́днасць |
| Р. |
агі́днасці |
| Д. |
агі́днасці |
| В. |
агі́днасць |
| Т. |
агі́днасцю |
| М. |
агі́днасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агі́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агі́днік |
агі́днікі |
| Р. |
агі́дніка |
агі́днікаў |
| Д. |
агі́дніку |
агі́днікам |
| В. |
агі́дніка |
агі́днікаў |
| Т. |
агі́днікам |
агі́днікамі |
| М. |
агі́дніку |
агі́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агі́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агі́дніца |
агі́дніцы |
| Р. |
агі́дніцы |
агі́дніц |
| Д. |
агі́дніцы |
агі́дніцам |
| В. |
агі́дніцу |
агі́дніц |
| Т. |
агі́дніцай агі́дніцаю |
агі́дніцамі |
| М. |
агі́дніцы |
агі́дніцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агі́днуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
агі́дну |
агі́днем |
| 2-я ас. |
агі́днеш |
агі́днеце |
| 3-я ас. |
агі́дне |
агі́днуць |
| Прошлы час |
| м. |
агі́днуў |
агі́днулі |
| ж. |
агі́днула |
| н. |
агі́днула |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
агі́днуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
агі́дны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агі́дны |
агі́дная |
агі́днае |
агі́дныя |
| Р. |
агі́днага |
агі́днай агі́днае |
агі́днага |
агі́дных |
| Д. |
агі́днаму |
агі́днай |
агі́днаму |
агі́дным |
| В. |
агі́дны (неадуш.) агі́днага (адуш.) |
агі́дную |
агі́днае |
агі́дныя (неадуш.) агі́дных (адуш.) |
| Т. |
агі́дным |
агі́днай агі́днаю |
агі́дным |
агі́днымі |
| М. |
агі́дным |
агі́днай |
агі́дным |
агі́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
агіё́граф
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агіё́граф |
агіё́графы |
| Р. |
агіё́графа |
агіё́графаў |
| Д. |
агіё́графу |
агіё́графам |
| В. |
агіё́графа |
агіё́графаў |
| Т. |
агіё́графам |
агіё́графамі |
| М. |
агіё́графе |
агіё́графах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
агіля́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
агіля́нне |
| Р. |
агіля́ння |
| Д. |
агіля́нню |
| В. |
агіля́нне |
| Т. |
агіля́ннем |
| М. |
агіля́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.