Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ускулды́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ускулды́чыцца ускулды́чацца
Прошлы час
м. ускулды́чыўся ускулды́чыліся
ж. ускулды́чылася
н. ускулды́чылася
Дзеепрыслоўе
прош. час ускулды́чыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

ускулды́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ускулды́чу ускулды́чым
2-я ас. ускулды́чыш ускулды́чыце
3-я ас. ускулды́чыць ускулды́чаць
Прошлы час
м. ускулды́чыў ускулды́чылі
ж. ускулды́чыла
н. ускулды́чыла
Загадны лад
2-я ас. ускулды́ч ускулды́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час ускулды́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

ускума́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ускума́ю ускума́ем
2-я ас. ускума́еш ускума́еце
3-я ас. ускума́е ускума́юць
Прошлы час
м. ускума́ў ускума́лі
ж. ускума́ла
н. ускума́ла
Загадны лад
2-я ас. ускума́й ускума́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час ускума́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

усла́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. усла́ва усла́вы
Р. усла́вы усла́ў
Д. усла́ве усла́вам
В. усла́ву усла́вы
Т. усла́вай
усла́ваю
усла́вамі
М. усла́ве усла́вах

Крыніцы: piskunou2012.

усла́віцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. усла́ўлюся усла́вімся
2-я ас. усла́вішся усла́віцеся
3-я ас. усла́віцца усла́вяцца
Прошлы час
м. усла́віўся усла́віліся
ж. усла́вілася
н. усла́вілася
Дзеепрыслоўе
прош. час усла́віўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

усла́віць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. усла́ўлю усла́вім
2-я ас. усла́віш усла́віце
3-я ас. усла́віць усла́вяць
Прошлы час
м. усла́віў усла́вілі
ж. усла́віла
н. усла́віла
Загадны лад
2-я ас. усла́ў усла́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час усла́віўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

усла́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усла́ны усла́ная усла́нае усла́ныя
Р. усла́нага усла́най
усла́нае
усла́нага усла́ных
Д. усла́наму усла́най усла́наму усла́ным
В. усла́ны (неадуш.)
усла́нага (адуш.)
усла́ную усла́нае усла́ныя (неадуш.)
усла́ных (адуш.)
Т. усла́ным усла́най
усла́наю
усла́ным усла́нымі
М. усла́ным усла́най усла́ным усла́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

усла́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усла́ны усла́ная усла́нае усла́ныя
Р. усла́нага усла́най
усла́нае
усла́нага усла́ных
Д. усла́наму усла́най усла́наму усла́ным
В. усла́ны (неадуш.)
усла́нага (адуш.)
усла́ную усла́нае усла́ныя (неадуш.)
усла́ных (адуш.)
Т. усла́ным усла́най
усла́наю
усла́ным усла́нымі
М. усла́ным усла́най усла́ным усла́ных

Кароткая форма: усла́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

усла́ўлена

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
усла́ўлена - -

услаўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. услаўле́нне
Р. услаўле́ння
Д. услаўле́нню
В. услаўле́нне
Т. услаўле́ннем
М. услаўле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.