Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

до́ліць

‘адужваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. до́лю до́лім
2-я ас. до́ліш до́ліце
3-я ас. до́ліць до́ляць
Прошлы час
м. до́ліў до́лілі
ж. до́ліла
н. до́ліла
Загадны лад
2-я ас. до́ль до́льце
Дзеепрыслоўе
цяп. час до́лячы

Крыніцы: piskunou2012.

до́лках

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
до́лках - -

Крыніцы: piskunou2012.

до́лкі

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
до́лкі - -

Крыніцы: piskunou2012.

До́лкінды

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. До́лкінды
Р. До́лкіндаў
Д. До́лкіндам
В. До́лкінды
Т. До́лкіндамі
М. До́лкіндах

до́лу

прыслоўе, утворана ад назоўніка

станоўч. выш. найвыш.
до́лу - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

До́льдзева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. До́льдзева
Р. До́льдзева
Д. До́льдзеву
В. До́льдзева
Т. До́льдзевам
М. До́льдзеве

до́лька

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. до́лька до́лькі
Р. до́лькі до́лек
Д. до́льцы до́лькам
В. до́льку до́лькі
Т. до́лькай
до́лькаю		 до́лькамі
М. до́льцы до́льках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

до́лькавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́лькавы до́лькавая до́лькавае до́лькавыя
Р. до́лькавага до́лькавай
до́лькавае		 до́лькавага до́лькавых
Д. до́лькаваму до́лькавай до́лькаваму до́лькавым
В. до́лькавы (неадуш.)
до́лькавага (адуш.)		 до́лькавую до́лькавае до́лькавыя (неадуш.)
до́лькавых (адуш.)
Т. до́лькавым до́лькавай
до́лькаваю		 до́лькавым до́лькавымі
М. до́лькавым до́лькавай до́лькавым до́лькавых

Крыніцы: piskunou2012.

до́льні

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́льні до́льняя до́льняе до́льнія
Р. до́льняга до́льняй
до́льняе		 до́льняга до́льніх
Д. до́льняму до́льняй до́льняму до́льнім
В. до́льні (неадуш.)
до́льняга (адуш.)		 до́льнюю до́льняе до́льнія (неадуш.)
до́льніх (адуш.)
Т. до́льнім до́льняй
до́льняю		 до́льнім до́льнімі
М. до́льнім до́льняй до́льнім до́льніх

Крыніцы: piskunou2012.

до́льнік

‘той, хто мае долю ў якой-н. справе’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. до́льнік до́льнікі
Р. до́льніка до́льнікаў
Д. до́льніку до́льнікам
В. до́льніка до́льнікаў
Т. до́льнікам до́льнікамі
М. до́льніку до́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.