Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

ву́рзнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ву́рзну ву́рзнем
2-я ас. ву́рзнеш ву́рзняце
3-я ас. ву́рзне ву́рзнуць
Прошлы час
м. ву́рзнуў ву́рзнулі
ж. ву́рзнула
н. ву́рзнула
Загадны лад
2-я ас. ву́рзні ву́рзніце
Дзеепрыслоўе
прош. час ву́рзнуўшы

Іншыя варыянты: вурзну́ць.

Крыніцы: krapivabr2012.

вуркага́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вуркага́н вуркага́ны
Р. вуркага́на вуркага́наў
Д. вуркага́ну вуркага́нам
В. вуркага́на вуркага́наў
Т. вуркага́нам вуркага́намі
М. вуркага́не вуркага́нах

Крыніцы: piskunou2012.

ву́рканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ву́рканне
Р. ву́ркання
Д. ву́рканню
В. ву́рканне
Т. ву́рканнем
М. ву́рканні

Крыніцы: piskunou2012.

вурката́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вурката́нне вурката́нні
Р. вурката́ння вурката́нняў
Д. вурката́нню вурката́нням
В. вурката́нне вурката́нні
Т. вурката́ннем вурката́ннямі
М. вурката́нні вурката́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вурката́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вуркачу́ вурко́чам
2-я ас. вурко́чаш вурко́чаце
3-я ас. вурко́ча вурко́чуць
Прошлы час
м. вурката́ў вурката́лі
ж. вурката́ла
н. вурката́ла
Загадны лад
2-я ас. вуркачы́ вуркачы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час вурко́чучы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вуркатлі́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
вуркатлі́ва вуркатлі́вей -

вуркатлі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. вуркатлі́васць
Р. вуркатлі́васці
Д. вуркатлі́васці
В. вуркатлі́васць
Т. вуркатлі́васцю
М. вуркатлі́васці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

вуркатлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вуркатлі́вы вуркатлі́вая вуркатлі́вае вуркатлі́выя
Р. вуркатлі́вага вуркатлі́вай
вуркатлі́вае		 вуркатлі́вага вуркатлі́вых
Д. вуркатлі́ваму вуркатлі́вай вуркатлі́ваму вуркатлі́вым
В. вуркатлі́вы (неадуш.)
вуркатлі́вага (адуш.)		 вуркатлі́вую вуркатлі́вае вуркатлі́выя (неадуш.)
вуркатлі́вых (адуш.)
Т. вуркатлі́вым вуркатлі́вай
вуркатлі́ваю		 вуркатлі́вым вуркатлі́вымі
М. вуркатлі́вым вуркатлі́вай вуркатлі́вым вуркатлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вуркатну́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вуркатну́ вуркатнё́м
2-я ас. вуркатне́ш вуркатняце́
3-я ас. вуркатне́ вуркатну́ць
Прошлы час
м. вуркатну́ў вуркатну́лі
ж. вуркатну́ла
н. вуркатну́ла
Загадны лад
2-я ас. вуркатні́ вуркатні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час вуркатну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

вуркаце́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вуркаце́нне
Р. вуркаце́ння
Д. вуркаце́нню
В. вуркаце́нне
Т. вуркаце́ннем
М. вуркаце́нні

Крыніцы: piskunou2012.