Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

даўмява́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. даўмява́юся даўмява́емся
2-я ас. даўмява́ешся даўмява́ецеся
3-я ас. даўмява́ецца даўмява́юцца
Прошлы час
м. даўмява́ўся даўмява́ліся
ж. даўмява́лася
н. даўмява́лася
Загадны лад
2-я ас. даўмява́йся даўмява́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час даўмява́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

да́ўн

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. да́ўн да́ўны
Р. да́ўна да́ўнаў
Д. да́ўну да́ўнам
В. да́ўна да́ўнаў
Т. да́ўнам да́ўнамі
М. да́ўне да́ўнах

Крыніцы: sbm2012.

да́ўна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
да́ўна - -

Крыніцы: piskunou2012.

даўнава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
даўнава́та - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

даўнава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даўнава́ты даўнава́тая даўнава́тае даўнава́тыя
Р. даўнава́тага даўнава́тай
даўнава́тае
даўнава́тага даўнава́тых
Д. даўнава́таму даўнава́тай даўнава́таму даўнава́тым
В. даўнава́ты (неадуш.)
даўнава́тага (адуш.)
даўнава́тую даўнава́тае даўнава́тыя (неадуш.)
даўнава́тых (адуш.)
Т. даўнава́тым даўнава́тай
даўнава́таю
даўнава́тым даўнава́тымі
М. даўнава́тым даўнава́тай даўнава́тым даўнава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

даўнаве́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даўнаве́чны даўнаве́чная даўнаве́чнае даўнаве́чныя
Р. даўнаве́чнага даўнаве́чнай
даўнаве́чнае
даўнаве́чнага даўнаве́чных
Д. даўнаве́чнаму даўнаве́чнай даўнаве́чнаму даўнаве́чным
В. даўнаве́чны (неадуш.)
даўнаве́чнага (адуш.)
даўнаве́чную даўнаве́чнае даўнаве́чныя (неадуш.)
даўнаве́чных (адуш.)
Т. даўнаве́чным даўнаве́чнай
даўнаве́чнаю
даўнаве́чным даўнаве́чнымі
М. даўнаве́чным даўнаве́чнай даўнаве́чным даўнаве́чных

Крыніцы: piskunou2012.

даўнаве́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даўнаве́чны даўнаве́чная даўнаве́чнае даўнаве́чныя
Р. даўнаве́чнага даўнаве́чнай
даўнаве́чнае
даўнаве́чнага даўнаве́чных
Д. даўнаве́чнаму даўнаве́чнай даўнаве́чнаму даўнаве́чным
В. даўнаве́чны (неадуш.)
даўнаве́чнага (адуш.)
даўнаве́чную даўнаве́чнае даўнаве́чныя (неадуш.)
даўнаве́чных (адуш.)
Т. даўнаве́чным даўнаве́чнай
даўнаве́чнаю
даўнаве́чным даўнаве́чнымі
М. даўнаве́чным даўнаве́чнай даўнаве́чным даўнаве́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Даўна́ршчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Даўна́ршчына
Р. Даўна́ршчыны
Д. Даўна́ршчыне
В. Даўна́ршчыну
Т. Даўна́ршчынай
Даўна́ршчынаю
М. Даўна́ршчыне

Даўна́ры

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даўна́ры
Р. Даўна́р
Даўна́раў
Д. Даўна́рам
В. Даўна́ры
Т. Даўна́рамі
М. Даўна́рах

Даўнары́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даўнары́
Р. Даўнаро́ў
Д. Даўнара́м
В. Даўнары́
Т. Даўнара́мі
М. Даўнара́х