даўны́м-даўно́
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| даўны́м-даўно́ |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
даўню́тка
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| даўню́тка |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
даўня́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даўніму́ |
даўні́мем |
| 2-я ас. |
даўні́меш |
даўні́меце |
| 3-я ас. |
даўні́ме |
даўні́муць |
| Прошлы час |
| м. |
даўня́ў |
даўнялі́ |
| ж. |
даўняла́ |
| н. |
даўняло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даўнімі́ |
даўнімі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
даўня́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Даўцю́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Даўцю́ны |
| Р. |
Даўцю́н Даўцю́наў |
| Д. |
Даўцю́нам |
| В. |
Даўцю́ны |
| Т. |
Даўцю́намі |
| М. |
Даўцю́нах |