Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

да́ўка-гарка́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. да́ўка-гарка́вы да́ўка-гарка́вая да́ўка-гарка́вае да́ўка-гарка́выя
Р. да́ўка-гарка́вага да́ўка-гарка́вай
да́ўка-гарка́вае		 да́ўка-гарка́вага да́ўка-гарка́вых
Д. да́ўка-гарка́ваму да́ўка-гарка́вай да́ўка-гарка́ваму да́ўка-гарка́вым
В. да́ўка-гарка́вы (неадуш.)
да́ўка-гарка́вага (адуш.)		 да́ўка-гарка́вую да́ўка-гарка́вае да́ўка-гарка́выя (неадуш.)
да́ўка-гарка́вых (адуш.)
Т. да́ўка-гарка́вым да́ўка-гарка́вай
да́ўка-гарка́ваю		 да́ўка-гарка́вым да́ўка-гарка́вымі
М. да́ўка-гарка́вым да́ўка-гарка́вай да́ўка-гарка́вым да́ўка-гарка́вых

Крыніцы: piskunou2012.

да́ўка-го́ркі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. да́ўка-го́ркі да́ўка-го́ркая да́ўка-го́ркае да́ўка-го́ркія
Р. да́ўка-го́ркага да́ўка-го́ркай
да́ўка-го́ркае		 да́ўка-го́ркага да́ўка-го́ркіх
Д. да́ўка-го́ркаму да́ўка-го́ркай да́ўка-го́ркаму да́ўка-го́ркім
В. да́ўка-го́ркі (неадуш.)
да́ўка-го́ркага (адуш.)		 да́ўка-го́ркую да́ўка-го́ркае да́ўка-го́ркія (неадуш.)
да́ўка-го́ркіх (адуш.)
Т. да́ўка-го́ркім да́ўка-го́ркай
да́ўка-го́ркаю		 да́ўка-го́ркім да́ўка-го́ркімі
М. да́ўка-го́ркім да́ўка-го́ркай да́ўка-го́ркім да́ўка-го́ркіх

Крыніцы: piskunou2012.

да́ўка-кі́слы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. да́ўка-кі́слы да́ўка-кі́слая да́ўка-кі́слае да́ўка-кі́слыя
Р. да́ўка-кі́слага да́ўка-кі́слай
да́ўка-кі́слае		 да́ўка-кі́слага да́ўка-кі́слых
Д. да́ўка-кі́сламу да́ўка-кі́слай да́ўка-кі́сламу да́ўка-кі́слым
В. да́ўка-кі́слы (неадуш.)
да́ўка-кі́слага (адуш.)		 да́ўка-кі́слую да́ўка-кі́слае да́ўка-кі́слыя (неадуш.)
да́ўка-кі́слых (адуш.)
Т. да́ўка-кі́слым да́ўка-кі́слай
да́ўка-кі́слаю		 да́ўка-кі́слым да́ўка-кі́слымі
М. да́ўка-кі́слым да́ўка-кі́слай да́ўка-кі́слым да́ўка-кі́слых

Крыніцы: piskunou2012.

да́ўкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. да́ўкі да́ўкая да́ўкае да́ўкія
Р. да́ўкага да́ўкай
да́ўкае		 да́ўкага да́ўкіх
Д. да́ўкаму да́ўкай да́ўкаму да́ўкім
В. да́ўкі (неадуш.)
да́ўкага (адуш.)		 да́ўкую да́ўкае да́ўкія (неадуш.)
да́ўкіх (адуш.)
Т. да́ўкім да́ўкай
да́ўкаю		 да́ўкім да́ўкімі
М. да́ўкім да́ўкай да́ўкім да́ўкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Даўкша́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даўкша́ны
Р. Даўкша́н
Даўкша́наў
Д. Даўкша́нам
В. Даўкша́ны
Т. Даўкша́намі
М. Даўкша́нах

Даўкшы́шкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даўкшы́шкі
Р. Даўкшы́шак
Даўкшы́шкаў
Д. Даўкшы́шкам
В. Даўкшы́шкі
Т. Даўкшы́шкамі
М. Даўкшы́шках

даўлё́нік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. даўлё́нік даўлё́нікі
Р. даўлё́ніка даўлё́нікаў
Д. даўлё́ніку даўлё́нікам
В. даўлё́ніка даўлё́нікаў
Т. даўлё́нікам даўлё́нікамі
М. даўлё́ніку даўлё́ніках

Крыніцы: piskunou2012.

Даўлю́даўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Даўлю́даўшчына
Р. Даўлю́даўшчыны
Д. Даўлю́даўшчыне
В. Даўлю́даўшчыну
Т. Даўлю́даўшчынай
Даўлю́даўшчынаю
М. Даўлю́даўшчыне

даўме́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. даўме́юся даўме́емся
2-я ас. даўме́ешся даўме́ецеся
3-я ас. даўме́ецца даўме́юцца
Прошлы час
м. даўме́ўся даўме́ліся
ж. даўме́лася
н. даўме́лася
Загадны лад
2-я ас. даўме́йся даўме́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час даўме́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

даўме́ць

‘зразумець што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. даўме́ю даўме́ем
2-я ас. даўме́еш даўме́еце
3-я ас. даўме́е даўме́юць
Прошлы час
м. даўме́ў даўме́лі
ж. даўме́ла
н. даўме́ла
Загадны лад
2-я ас. даўме́й даўме́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час даўме́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.