Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

заняха́йванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. заняха́йванне
Р. заняха́йвання
Д. заняха́йванню
В. заняха́йванне
Т. заняха́йваннем
М. заняха́йванні

Крыніцы: piskunou2012.

заняха́йвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заняха́йваюся заняха́йваемся
2-я ас. заняха́йваешся заняха́йваецеся
3-я ас. заняха́йваецца заняха́йваюцца
Прошлы час
м. заняха́йваўся заняха́йваліся
ж. заняха́йвалася
н. заняха́йвалася
Загадны лад
2-я ас. заняха́йвайся заняха́йвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час заняха́йваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

заняха́йваць

‘кідаць што-небудзь, адмаўляцца ад чаго-небудзь, пакідаць што-небудзь у занядбанні’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заняха́йваю заняха́йваем
2-я ас. заняха́йваеш заняха́йваеце
3-я ас. заняха́йвае заняха́йваюць
Прошлы час
м. заняха́йваў заняха́йвалі
ж. заняха́йвала
н. заняха́йвала
Загадны лад
2-я ас. заняха́йвай заняха́йвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заняха́йваючы

Крыніцы: piskunou2012.

заняха́на

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
заняха́на - -

Крыніцы: piskunou2012.

заняха́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. заняха́нне
Р. заняха́ння
Д. заняха́нню
В. заняха́нне
Т. заняха́ннем
М. заняха́нні

Крыніцы: piskunou2012.

заняха́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заняха́ны заняха́ная заняха́нае заняха́ныя
Р. заняха́нага заняха́най
заняха́нае		 заняха́нага заняха́ных
Д. заняха́наму заняха́най заняха́наму заняха́ным
В. заняха́ны (неадуш.)
заняха́нага (адуш.)		 заняха́ную заняха́нае заняха́ныя (неадуш.)
заняха́ных (адуш.)
Т. заняха́ным заняха́най
заняха́наю		 заняха́ным заняха́нымі
М. заняха́ным заняха́най заняха́ным заняха́ных

Крыніцы: piskunou2012.

заняха́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заняха́ны заняха́ная заняха́нае заняха́ныя
Р. заняха́нага заняха́най
заняха́нае		 заняха́нага заняха́ных
Д. заняха́наму заняха́най заняха́наму заняха́ным
В. заняха́ны (неадуш.)
заняха́нага (адуш.)		 заняха́ную заняха́нае заняха́ныя (неадуш.)
заняха́ных (адуш.)
Т. заняха́ным заняха́най
заняха́наю		 заняха́ным заняха́нымі
М. заняха́ным заняха́най заняха́ным заняха́ных

Крыніцы: piskunou2012.

заняха́ць

‘кінуць што-небудзь, адмовіцца ад чаго-небудзь, пакінуць што-небудзь у занядбанні’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заняха́ю заняха́ем
2-я ас. заняха́еш заняха́еце
3-я ас. заняха́е заняха́юць
Прошлы час
м. заняха́ў заняха́лі
ж. заняха́ла
н. заняха́ла
Загадны лад
2-я ас. заняха́й заняха́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час заняха́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Заняце́чча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Заняце́чча
Р. Заняце́чча
Д. Заняце́ччу
В. Заняце́чча
Т. Заняце́ччам
М. Заняце́ччы

заня́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. займу́ся зо́ймемся
2-я ас. зо́ймешся зо́ймецеся
3-я ас. зо́ймецца зо́ймуцца
Прошлы час
м. заня́ўся занялі́ся
ж. заняла́ся
н. заняло́ся
Загадны лад
2-я ас. займі́ся займі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час заня́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.