заня́так
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| заня́так | заня́ткі | |
| заня́тку | заня́ткаў | |
| заня́тку | заня́ткам | |
| заня́так | заня́ткі | |
| заня́ткам | заня́ткамі | |
| заня́тку | заня́тках |
Крыніцы:
заня́так
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| заня́так | заня́ткі | |
| заня́тку | заня́ткаў | |
| заня́тку | заня́ткам | |
| заня́так | заня́ткі | |
| заня́ткам | заня́ткамі | |
| заня́тку | заня́тках |
Крыніцы:
заня́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| заня́тасць | |
| заня́тасці | |
| заня́тасці | |
| заня́тасць | |
| заня́тасцю | |
| заня́тасці |
Крыніцы:
заня́ты
прыметнік, якасны
| заня́ты | заня́тая | заня́тае | заня́тыя | |
| заня́тага | заня́тай заня́тае |
заня́тага | заня́тых | |
| заня́таму | заня́тай | заня́таму | заня́тым | |
| заня́ты ( заня́тага ( |
заня́тую | заня́тае | заня́тыя ( заня́тых ( |
|
| заня́тым | заня́тай заня́таю |
заня́тым | заня́тымі | |
| заня́тым | заня́тай | заня́тым | заня́тых | |
Крыніцы:
заня́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| заня́ты | заня́тая | заня́тае | заня́тыя | |
| заня́тага | заня́тай заня́тае |
заня́тага | заня́тых | |
| заня́таму | заня́тай | заня́таму | заня́тым | |
| заня́ты ( заня́тага ( |
заня́тую | заня́тае | заня́тыя ( заня́тых ( |
|
| заня́тым | заня́тай заня́таю |
заня́тым | заня́тымі | |
| заня́тым | заня́тай | заня́тым | заня́тых | |
Кароткая форма: заня́та.
Крыніцы:
заняўздо́лець
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| заняўздо́лею | заняўздо́леем | |
| заняўздо́лееш | заняўздо́лееце | |
| заняўздо́лее | заняўздо́леюць | |
| Прошлы час | ||
| заняўздо́леў | заняўздо́лелі | |
| заняўздо́лела | ||
| заняўздо́лела | ||
| Загадны лад | ||
| заняўздо́лей | заняўздо́лейце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| заняўздо́леўшы | ||
Крыніцы:
заняха́енасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| заняха́енасць | |
| заняха́енасці | |
| заняха́енасці | |
| заняха́енасць | |
| заняха́енасцю | |
| заняха́енасці |
Крыніцы:
заняха́енне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| заняха́енне | |
| заняха́ення | |
| заняха́енню | |
| заняха́енне | |
| заняха́еннем | |
| заняха́енні |
Крыніцы:
заняха́ены
прыметнік, якасны
| заняха́ены | заняха́еная | заняха́енае | заняха́еныя | |
| заняха́енага | заняха́енай заняха́енае |
заняха́енага | заняха́еных | |
| заняха́енаму | заняха́енай | заняха́енаму | заняха́еным | |
| заняха́ены ( заняха́енага ( |
заняха́еную | заняха́енае | заняха́еныя ( заняха́еных ( |
|
| заняха́еным | заняха́енай заняха́енаю |
заняха́еным | заняха́енымі | |
| заняха́еным | заняха́енай | заняха́еным | заняха́еных | |
Крыніцы:
заняха́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| заняха́ены | заняха́еная | заняха́енае | заняха́еныя | |
| заняха́енага | заняха́енай заняха́енае |
заняха́енага | заняха́еных | |
| заняха́енаму | заняха́енай | заняха́енаму | заняха́еным | |
| заняха́ены ( заняха́енага ( |
заняха́еную | заняха́енае | заняха́еныя ( заняха́еных ( |
|
| заняха́еным | заняха́енай заняха́енаю |
заняха́еным | заняха́енымі | |
| заняха́еным | заняха́енай | заняха́еным | заняха́еных | |
Крыніцы:
заняха́іць
‘кінуць што-небудзь, адмовіцца ад чаго-небудзь, пакінуць што-небудзь у занядбанні’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| заняха́ю | заняха́ім | |
| заняха́іш | заняха́іце | |
| заняха́іць | заняха́яць | |
| Прошлы час | ||
| заняха́іў | заняха́ілі | |
| заняха́іла | ||
| заняха́іла | ||
| Загадны лад | ||
| заняха́й | заняха́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| заняха́іўшы | ||
Крыніцы: