вы́кураны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́кураны |
вы́кураная |
вы́куранае |
вы́кураныя |
| Р. |
вы́куранага |
вы́куранай вы́куранае |
вы́куранага |
вы́кураных |
| Д. |
вы́куранаму |
вы́куранай |
вы́куранаму |
вы́кураным |
| В. |
вы́кураны (неадуш.) вы́куранага (адуш.) |
вы́кураную |
вы́куранае |
вы́кураныя (неадуш.) вы́кураных (адуш.) |
| Т. |
вы́кураным |
вы́куранай вы́куранаю |
вы́кураным |
вы́куранымі |
| М. |
вы́кураным |
вы́куранай |
вы́кураным |
вы́кураных |
Кароткая форма: вы́курана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выку́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выку́рванне |
| Р. |
выку́рвання |
| Д. |
выку́рванню |
| В. |
выку́рванне |
| Т. |
выку́рваннем |
| М. |
выку́рванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выку́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
выку́рваецца |
выку́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
выку́рваўся |
выку́рваліся |
| ж. |
выку́рвалася |
| н. |
выку́рвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выку́рваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выку́рваю |
выку́рваем |
| 2-я ас. |
выку́рваеш |
выку́рваеце |
| 3-я ас. |
выку́рвае |
выку́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выку́рваў |
выку́рвалі |
| ж. |
выку́рвала |
| н. |
выку́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выку́рвай |
выку́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выку́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́курыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вы́курыцца |
вы́курацца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́курыўся |
вы́курыліся |
| ж. |
вы́курылася |
| н. |
вы́курылася |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́курыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́куру |
вы́курым |
| 2-я ас. |
вы́курыш |
вы́курыце |
| 3-я ас. |
вы́курыць |
вы́кураць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́курыў |
вы́курылі |
| ж. |
вы́курыла |
| н. |
вы́курыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́куры |
вы́курыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́курыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́кус
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́кус |
вы́кусы |
| Р. |
вы́куса |
вы́кусаў |
| Д. |
вы́кусу |
вы́кусам |
| В. |
вы́кус |
вы́кусы |
| Т. |
вы́кусам |
вы́кусамі |
| М. |
вы́кусе |
вы́кусах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
вы́кусаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́кусаны |
вы́кусаная |
вы́кусанае |
вы́кусаныя |
| Р. |
вы́кусанага |
вы́кусанай вы́кусанае |
вы́кусанага |
вы́кусаных |
| Д. |
вы́кусанаму |
вы́кусанай |
вы́кусанаму |
вы́кусаным |
| В. |
вы́кусаны (неадуш.) вы́кусанага (адуш.) |
вы́кусаную |
вы́кусанае |
вы́кусаныя (неадуш.) вы́кусаных (адуш.) |
| Т. |
вы́кусаным |
вы́кусанай вы́кусанаю |
вы́кусаным |
вы́кусанымі |
| М. |
вы́кусаным |
вы́кусанай |
вы́кусаным |
вы́кусаных |
Кароткая форма: вы́кусана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
вы́кусаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́кусаю |
вы́кусаем |
| 2-я ас. |
вы́кусаеш |
вы́кусаеце |
| 3-я ас. |
вы́кусае |
вы́кусаюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́кусаў |
вы́кусалі |
| ж. |
вы́кусала |
| н. |
вы́кусала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́кусаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.