нерацыяна́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| нерацыяна́льна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
нерацыяна́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нерацыяна́льнасць |
| Р. |
нерацыяна́льнасці |
| Д. |
нерацыяна́льнасці |
| В. |
нерацыяна́льнасць |
| Т. |
нерацыяна́льнасцю |
| М. |
нерацыяна́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нерацыяна́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нерацыяна́льны |
нерацыяна́льная |
нерацыяна́льнае |
нерацыяна́льныя |
| Р. |
нерацыяна́льнага |
нерацыяна́льнай нерацыяна́льнае |
нерацыяна́льнага |
нерацыяна́льных |
| Д. |
нерацыяна́льнаму |
нерацыяна́льнай |
нерацыяна́льнаму |
нерацыяна́льным |
| В. |
нерацыяна́льны (неадуш.) нерацыяна́льнага (адуш.) |
нерацыяна́льную |
нерацыяна́льнае |
нерацыяна́льныя (неадуш.) нерацыяна́льных (адуш.) |
| Т. |
нерацыяна́льным |
нерацыяна́льнай нерацыяна́льнаю |
нерацыяна́льным |
нерацыяна́льнымі |
| М. |
нерацыяна́льным |
нерацыяна́льнай |
нерацыяна́льным |
нерацыяна́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
нерацыяна́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нерацыяна́льны |
нерацыяна́льная |
нерацыяна́льнае |
нерацыяна́льныя |
| Р. |
нерацыяна́льнага |
нерацыяна́льнай нерацыяна́льнае |
нерацыяна́льнага |
нерацыяна́льных |
| Д. |
нерацыяна́льнаму |
нерацыяна́льнай |
нерацыяна́льнаму |
нерацыяна́льным |
| В. |
нерацыяна́льны (неадуш.) нерацыяна́льнага (адуш.) |
нерацыяна́льную |
нерацыяна́льнае |
нерацыяна́льныя (неадуш.) нерацыяна́льных (адуш.) |
| Т. |
нерацыяна́льным |
нерацыяна́льнай нерацыяна́льнаю |
нерацыяна́льным |
нерацыяна́льнымі |
| М. |
нерацыяна́льным |
нерацыяна́льнай |
нерацыяна́льным |
нерацыяна́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
нерашу́ча
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| нерашу́ча |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
нерашу́часць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нерашу́часць |
| Р. |
нерашу́часці |
| Д. |
нерашу́часці |
| В. |
нерашу́часць |
| Т. |
нерашу́часцю |
| М. |
нерашу́часці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нерашу́чы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нерашу́чы |
нерашу́чая |
нерашу́чае |
нерашу́чыя |
| Р. |
нерашу́чага |
нерашу́чай нерашу́чае |
нерашу́чага |
нерашу́чых |
| Д. |
нерашу́чаму |
нерашу́чай |
нерашу́чаму |
нерашу́чым |
| В. |
нерашу́чы (неадуш.) нерашу́чага (адуш.) |
нерашу́чую |
нерашу́чае |
нерашу́чыя (неадуш.) нерашу́чых (адуш.) |
| Т. |
нерашу́чым |
нерашу́чай нерашу́чаю |
нерашу́чым |
нерашу́чымі |
| М. |
нерашу́чым |
нерашу́чай |
нерашу́чым |
нерашу́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
не́рв
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
не́рв |
не́рвы |
| Р. |
не́рва |
не́рваў |
| Д. |
не́рву |
не́рвам |
| В. |
не́рв |
не́рвы |
| Т. |
не́рвам |
не́рвамі |
| М. |
не́рве |
не́рвах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нервава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нервава́нне |
| Р. |
нервава́ння |
| Д. |
нервава́нню |
| В. |
нервава́нне |
| Т. |
нервава́ннем |
| М. |
нервава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.