нарашчыня́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нарашчыня́ю |
нарашчыня́ем |
| 2-я ас. |
нарашчыня́еш |
нарашчыня́еце |
| 3-я ас. |
нарашчыня́е |
нарашчыня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
нарашчыня́ў |
нарашчыня́лі |
| ж. |
нарашчыня́ла |
| н. |
нарашчыня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нарашчыня́й |
нарашчыня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нарашчыня́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нарашчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нарашчэ́нне |
| Р. |
нарашчэ́ння |
| Д. |
нарашчэ́нню |
| В. |
нарашчэ́нне |
| Т. |
нарашчэ́ннем |
| М. |
нарашчэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Нарашы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Нарашы́ |
| Р. |
Нарашо́ў |
| Д. |
Нараша́м |
| В. |
Нарашы́ |
| Т. |
Нараша́мі |
| М. |
Нараша́х |
Нарбу́тава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Нарбу́тава |
| Р. |
Нарбу́тава |
| Д. |
Нарбу́таву |
| В. |
Нарбу́тава |
| Т. |
Нарбу́тавам |
| М. |
Нарбу́таве |
На́рбутавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
На́рбутавічы |
| Р. |
На́рбутавіч На́рбутавічаў |
| Д. |
На́рбутавічам |
| В. |
На́рбутавічы |
| Т. |
На́рбутавічамі |
| М. |
На́рбутавічах |
На́рбуты
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
На́рбуты |
| Р. |
На́рбутаў |
| Д. |
На́рбутам |
| В. |
На́рбуты |
| Т. |
На́рбутамі |
| М. |
На́рбутах |
На́рва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
На́рва |
| Р. |
На́рвы |
| Д. |
На́рве |
| В. |
На́рву |
| Т. |
На́рвай На́рваю |
| М. |
На́рве |
нарва́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нарва́ны |
нарва́ная |
нарва́нае |
нарва́ныя |
| Р. |
нарва́нага |
нарва́най нарва́нае |
нарва́нага |
нарва́ных |
| Д. |
нарва́наму |
нарва́най |
нарва́наму |
нарва́ным |
| В. |
нарва́ны (неадуш.) нарва́нага (адуш.) |
нарва́ную |
нарва́нае |
нарва́ныя (неадуш.) нарва́ных (адуш.) |
| Т. |
нарва́ным |
нарва́най нарва́наю |
нарва́ным |
нарва́нымі |
| М. |
нарва́ным |
нарва́най |
нарва́ным |
нарва́ных |
Кароткая форма: нарва́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нарва́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нарву́ся |
нарвё́мся |
| 2-я ас. |
нарве́шся |
нарвяце́ся |
| 3-я ас. |
нарве́цца |
нарву́цца |
| Прошлы час |
| м. |
нарва́ўся |
нарва́ліся |
| ж. |
нарва́лася |
| н. |
нарва́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нарві́ся |
нарві́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нарва́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.