Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

нарашчыня́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нарашчыня́ю нарашчыня́ем
2-я ас. нарашчыня́еш нарашчыня́еце
3-я ас. нарашчыня́е нарашчыня́юць
Прошлы час
м. нарашчыня́ў нарашчыня́лі
ж. нарашчыня́ла
н. нарашчыня́ла
Загадны лад
2-я ас. нарашчыня́й нарашчыня́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час нарашчыня́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

нарашчэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. нарашчэ́нне
Р. нарашчэ́ння
Д. нарашчэ́нню
В. нарашчэ́нне
Т. нарашчэ́ннем
М. нарашчэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Нарашы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Нарашы́
Р. Нарашо́ў
Д. Нараша́м
В. Нарашы́
Т. Нараша́мі
М. Нараша́х

Нарбу́тава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Нарбу́тава
Р. Нарбу́тава
Д. Нарбу́таву
В. Нарбу́тава
Т. Нарбу́тавам
М. Нарбу́таве

На́рбутавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. На́рбутавічы
Р. На́рбутавіч
На́рбутавічаў
Д. На́рбутавічам
В. На́рбутавічы
Т. На́рбутавічамі
М. На́рбутавічах

На́рбуты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. На́рбуты
Р. На́рбутаў
Д. На́рбутам
В. На́рбуты
Т. На́рбутамі
М. На́рбутах

На́рва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. На́рва
Р. На́рвы
Д. На́рве
В. На́рву
Т. На́рвай
На́рваю
М. На́рве

нарва́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарва́ны нарва́ная нарва́нае нарва́ныя
Р. нарва́нага нарва́най
нарва́нае
нарва́нага нарва́ных
Д. нарва́наму нарва́най нарва́наму нарва́ным
В. нарва́ны (неадуш.)
нарва́нага (адуш.)
нарва́ную нарва́нае нарва́ныя (неадуш.)
нарва́ных (адуш.)
Т. нарва́ным нарва́най
нарва́наю
нарва́ным нарва́нымі
М. нарва́ным нарва́най нарва́ным нарва́ных

Крыніцы: piskunou2012.

нарва́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нарва́ны нарва́ная нарва́нае нарва́ныя
Р. нарва́нага нарва́най
нарва́нае
нарва́нага нарва́ных
Д. нарва́наму нарва́най нарва́наму нарва́ным
В. нарва́ны (неадуш.)
нарва́нага (адуш.)
нарва́ную нарва́нае нарва́ныя (неадуш.)
нарва́ных (адуш.)
Т. нарва́ным нарва́най
нарва́наю
нарва́ным нарва́нымі
М. нарва́ным нарва́най нарва́ным нарва́ных

Кароткая форма: нарва́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

нарва́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нарву́ся нарвё́мся
2-я ас. нарве́шся нарвяце́ся
3-я ас. нарве́цца нарву́цца
Прошлы час
м. нарва́ўся нарва́ліся
ж. нарва́лася
н. нарва́лася
Загадны лад
2-я ас. нарві́ся нарві́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час нарва́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.