Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дасве́дчанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дасве́дчанасць
Р. дасве́дчанасці
Д. дасве́дчанасці
В. дасве́дчанасць
Т. дасве́дчанасцю
М. дасве́дчанасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дасве́дчанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дасве́дчанне дасве́дчанні
Р. дасве́дчання дасве́дчанняў
Д. дасве́дчанню дасве́дчанням
В. дасве́дчанне дасве́дчанні
Т. дасве́дчаннем дасве́дчаннямі
М. дасве́дчанні дасве́дчаннях

Крыніцы: piskunou2012.

дасве́дчаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дасве́дчаны дасве́дчаная дасве́дчанае дасве́дчаныя
Р. дасве́дчанага дасве́дчанай
дасве́дчанае		 дасве́дчанага дасве́дчаных
Д. дасве́дчанаму дасве́дчанай дасве́дчанаму дасве́дчаным
В. дасве́дчаны (неадуш.)
дасве́дчанага (адуш.)		 дасве́дчаную дасве́дчанае дасве́дчаныя (неадуш.)
дасве́дчаных (адуш.)
Т. дасве́дчаным дасве́дчанай
дасве́дчанаю		 дасве́дчаным дасве́дчанымі
М. дасве́дчаным дасве́дчанай дасве́дчаным дасве́дчаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дасве́дчвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дасве́дчваюся дасве́дчваемся
2-я ас. дасве́дчваешся дасве́дчваецеся
3-я ас. дасве́дчваецца дасве́дчваюцца
Прошлы час
м. дасве́дчваўся дасве́дчваліся
ж. дасве́дчвалася
н. дасве́дчвалася
Загадны лад
2-я ас. дасве́дчвайся дасве́дчвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час дасве́дчваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

дасве́дчваць

‘даводзіць да ведама, расказваць, сведчыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дасве́дчваю дасве́дчваем
2-я ас. дасве́дчваеш дасве́дчваеце
3-я ас. дасве́дчвае дасве́дчваюць
Прошлы час
м. дасве́дчваў дасве́дчвалі
ж. дасве́дчвала
н. дасве́дчвала
Загадны лад
2-я ас. дасве́дчвай дасве́дчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дасве́дчваючы

Крыніцы: piskunou2012.

дасве́дчыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дасве́дчуся дасве́дчымся
2-я ас. дасве́дчышся дасве́дчыцеся
3-я ас. дасве́дчыцца дасве́дчацца
Прошлы час
м. дасве́дчыўся дасве́дчыліся
ж. дасве́дчылася
н. дасве́дчылася
Загадны лад
2-я ас. дасве́дчыся дасве́дчыцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час дасве́дчыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

дасве́дчыць

‘давесці да ведама, расказаць, засведчыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дасве́дчу дасве́дчым
2-я ас. дасве́дчыш дасве́дчыце
3-я ас. дасве́дчыць дасве́дчаць
Прошлы час
м. дасве́дчыў дасве́дчылі
ж. дасве́дчыла
н. дасве́дчыла
Загадны лад
2-я ас. дасве́дчы дасве́дчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час дасве́дчыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

дасве́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дасве́т
Р. дасве́ту
Д. дасве́ту
В. дасве́т
Т. дасве́там
М. дасве́це

Крыніцы: piskunou2012.

дасве́ткам

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дасве́ткам - -

Крыніцы: piskunou2012.

дасве́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дасве́тны дасве́тная дасве́тнае дасве́тныя
Р. дасве́тнага дасве́тнай
дасве́тнае		 дасве́тнага дасве́тных
Д. дасве́тнаму дасве́тнай дасве́тнаму дасве́тным
В. дасве́тны (неадуш.)
дасве́тнага (адуш.)		 дасве́тную дасве́тнае дасве́тныя (неадуш.)
дасве́тных (адуш.)
Т. дасве́тным дасве́тнай
дасве́тнаю		 дасве́тным дасве́тнымі
М. дасве́тным дасве́тнай дасве́тным дасве́тных

Крыніцы: piskunou2012.