Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нара́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

На́рач

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Нарача́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

нарача́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нарача́нскі	нарача́нская	нарача́нскае	нарача́нскія
Р.	нарача́нскага	нарача́нскай нарача́нскае	нарача́нскага	нарача́нскіх
Д.	нарача́нскаму	нарача́нскай	нарача́нскаму	нарача́нскім
В.	нарача́нскі (неадуш.) нарача́нскага (адуш.)	нарача́нскую	нарача́нскае	нарача́нскія (неадуш.) нарача́нскіх (адуш.)
Т.	нарача́нскім	нарача́нскай нарача́нскаю	нарача́нскім	нарача́нскімі
М.	нарача́нскім	нарача́нскай	нарача́нскім	нарача́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

на́рачны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарачо́ная

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

нарачо́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нарачо́ны	нарачо́ная	нарачо́нае	нарачо́ныя
Р.	нарачо́нага	нарачо́най нарачо́нае	нарачо́нага	нарачо́ных
Д.	нарачо́наму	нарачо́най	нарачо́наму	нарачо́ным
В.	нарачо́ны (неадуш.) нарачо́нага (адуш.)	нарачо́ную	нарачо́нае	нарачо́ныя (неадуш.) нарачо́ных (адуш.)
Т.	нарачо́ным	нарачо́най нарачо́наю	нарачо́ным	нарачо́нымі
М.	нарачо́ным	нарачо́най	нарачо́ным	нарачо́ных

Крыніцы: piskunou2012.

нарачо́ны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нарачы́

‘назваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

нарачэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum