вы́шмыкнуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́шмыкнуся |
вы́шмыкнемся |
| 2-я ас. |
вы́шмыкнешся |
вы́шмыкнецеся |
| 3-я ас. |
вы́шмыкнецца |
вы́шмыкнуцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́шмыкнуўся |
вы́шмыкнуліся |
| ж. |
вы́шмыкнулася |
| н. |
вы́шмыкнулася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́шмыкніся |
вы́шмыкніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́шмыкнуўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́шмыкнуць
‘вываліцца, выпасці’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́шмыкну |
вы́шмыкнем |
| 2-я ас. |
вы́шмыкнеш |
вы́шмыкнеце |
| 3-я ас. |
вы́шмыкне |
вы́шмыкнуць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́шмыкнуў |
вы́шмыкнулі |
| ж. |
вы́шмыкнула |
| н. |
вы́шмыкнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́шмыкні |
вы́шмыкніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́шмыкнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Вышна́рава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Вышна́рава |
| Р. |
Вышна́рава |
| Д. |
Вышна́раву |
| В. |
Вышна́рава |
| Т. |
Вышна́равам |
| М. |
Вышна́раве |
вышна́рваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вышна́рваю |
вышна́рваем |
| 2-я ас. |
вышна́рваеш |
вышна́рваеце |
| 3-я ас. |
вышна́рвае |
вышна́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
вышна́рваў |
вышна́рвалі |
| ж. |
вышна́рвала |
| н. |
вышна́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вышна́рвай |
вышна́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вышна́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́шнарыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́шнару |
вы́шнарым |
| 2-я ас. |
вы́шнарыш |
вы́шнарыце |
| 3-я ас. |
вы́шнарыць |
вы́шнараць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́шнарыў |
вы́шнарылі |
| ж. |
вы́шнарыла |
| н. |
вы́шнарыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́шнарыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Вы́шні
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Вы́шні |
| Р. |
Вы́шань Вы́шняў |
| Д. |
Вы́шням |
| В. |
Вы́шні |
| Т. |
Вы́шнямі |
| М. |
Вы́шнях |
вы́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́шнік |
вы́шнікі |
| Р. |
вы́шніка |
вы́шнікаў |
| Д. |
вы́шніку |
вы́шнікам |
| В. |
вы́шніка |
вы́шнікаў |
| Т. |
вы́шнікам |
вы́шнікамі |
| М. |
вы́шніку |
вы́шніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́шнуравацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
вы́шнуруемся |
| 2-я ас. |
- |
вы́шнуруецеся |
| 3-я ас. |
вы́шнуруецца |
вы́шнуруюцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́шнураваўся |
вы́шнураваліся |
| ж. |
вы́шнуравалася |
| н. |
вы́шнуравалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
- |
вы́шнуруйцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́шнураваўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́шныпараны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́шныпараны |
вы́шныпараная |
вы́шныпаранае |
вы́шныпараныя |
| Р. |
вы́шныпаранага |
вы́шныпаранай вы́шныпаранае |
вы́шныпаранага |
вы́шныпараных |
| Д. |
вы́шныпаранаму |
вы́шныпаранай |
вы́шныпаранаму |
вы́шныпараным |
| В. |
вы́шныпараны (неадуш.) вы́шныпаранага (адуш.) |
вы́шныпараную |
вы́шныпаранае |
вы́шныпараныя (неадуш.) вы́шныпараных (адуш.) |
| Т. |
вы́шныпараным |
вы́шныпаранай вы́шныпаранаю |
вы́шныпараным |
вы́шныпаранымі |
| М. |
вы́шныпараным |
вы́шныпаранай |
вы́шныпараным |
вы́шныпараных |
Крыніцы:
piskunou2012.