Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дапрацо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	дапрацо́ўка
Р.	дапрацо́ўкі
Д.	дапрацо́ўцы
В.	дапрацо́ўку
Т.	дапрацо́ўкай дапрацо́ўкаю
М.	дапрацо́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дапра́ць

‘скончыць праць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	дапяру́	дапяро́м
2-я ас.	дапярэ́ш	дапераце́
3-я ас.	дапярэ́	дапяру́ць
Прошлы час
м.	дапра́ў	дапра́лі
ж.	дапра́ла
н.	дапра́ла
Загадны лад
2-я ас.	дапяры́	дапяры́це
Дзеепрыслоўе
прош. час	дапра́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

дапро́швацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	дапро́шваюся	дапро́шваемся
2-я ас.	дапро́шваешся	дапро́шваецеся
3-я ас.	дапро́шваецца	дапро́шваюцца
Прошлы час
м.	дапро́шваўся	дапро́шваліся
ж.	дапро́швалася
н.	дапро́швалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час	дапро́шваючыся

Крыніцы: krapivabr2012.

дапрыватызава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дапрыватызава́ны	дапрыватызава́ная	дапрыватызава́нае	дапрыватызава́ныя
Р.	дапрыватызава́нага	дапрыватызава́най	дапрыватызава́нага	дапрыватызава́ных
Д.	дапрыватызава́наму	дапрыватызава́най	дапрыватызава́наму	дапрыватызава́ным
В.	дапрыватызава́ны	дапрыватызава́ную	дапрыватызава́нае	дапрыватызава́ныя
Т.	дапрыватызава́ным	дапрыватызава́най дапрыватызава́наю	дапрыватызава́ным	дапрыватызава́нымі
М.	дапрыватызава́ным	дапрыватызава́най	дапрыватызава́ным	дапрыватызава́ных

Крыніцы: sbm2012.

дапрыватызава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дапрыватызава́ны	дапрыватызава́ная	дапрыватызава́нае	дапрыватызава́ныя
Р.	дапрыватызава́нага	дапрыватызава́най	дапрыватызава́нага	дапрыватызава́ных
Д.	дапрыватызава́наму	дапрыватызава́най	дапрыватызава́наму	дапрыватызава́ным
В.	дапрыватызава́ны	дапрыватызава́ную	дапрыватызава́нае	дапрыватызава́ныя
Т.	дапрыватызава́ным	дапрыватызава́най дапрыватызава́наю	дапрыватызава́ным	дапрыватызава́нымі
М.	дапрыватызава́ным	дапрыватызава́най	дапрыватызава́ным	дапрыватызава́ных

Кароткая форма: дапрыватызава́на.

Крыніцы: sbm2012.

дапрыватызацы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дапрыватызацы́йны	дапрыватызацы́йная	дапрыватызацы́йнае	дапрыватызацы́йныя
Р.	дапрыватызацы́йнага	дапрыватызацы́йнай дапрыватызацы́йнае	дапрыватызацы́йнага	дапрыватызацы́йных
Д.	дапрыватызацы́йнаму	дапрыватызацы́йнай	дапрыватызацы́йнаму	дапрыватызацы́йным
В.	дапрыватызацы́йны (неадуш.) дапрыватызацы́йнага (адуш.)	дапрыватызацы́йную	дапрыватызацы́йнае	дапрыватызацы́йныя (неадуш.) дапрыватызацы́йных (адуш.)
Т.	дапрыватызацы́йным	дапрыватызацы́йнай дапрыватызацы́йнаю	дапрыватызацы́йным	дапрыватызацы́йнымі
М.	дапрыватызацы́йным	дапрыватызацы́йнай	дапрыватызацы́йным	дапрыватызацы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

дапрызы́ўнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	дапрызы́ўнік	дапрызы́ўнікі
Р.	дапрызы́ўніка	дапрызы́ўнікаў
Д.	дапрызы́ўніку	дапрызы́ўнікам
В.	дапрызы́ўніка	дапрызы́ўнікаў
Т.	дапрызы́ўнікам	дапрызы́ўнікамі
М.	дапрызы́ўніку	дапрызы́ўніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дапрызы́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дапрызы́ўны	дапрызы́ўная	дапрызы́ўнае	дапрызы́ўныя
Р.	дапрызы́ўнага	дапрызы́ўнай дапрызы́ўнае	дапрызы́ўнага	дапрызы́ўных
Д.	дапрызы́ўнаму	дапрызы́ўнай	дапрызы́ўнаму	дапрызы́ўным
В.	дапрызы́ўны (неадуш.) дапрызы́ўнага (адуш.)	дапрызы́ўную	дапрызы́ўнае	дапрызы́ўныя (неадуш.) дапрызы́ўных (адуш.)
Т.	дапрызы́ўным	дапрызы́ўнай дапрызы́ўнаю	дапрызы́ўным	дапрызы́ўнымі
М.	дапрызы́ўным	дапрызы́ўнай	дапрызы́ўным	дапрызы́ўных

Іншыя варыянты: дапрызыўны́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дапрызыўны́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дапрызыўны́	дапрызыўна́я	дапрызыўно́е	дапрызыўны́я
Р.	дапрызыўно́га	дапрызыўно́й дапрызыўно́е	дапрызыўно́га	дапрызыўны́х
Д.	дапрызыўно́му	дапрызыўно́й	дапрызыўно́му	дапрызыўны́м
В.	дапрызыўны́ (неадуш.) дапрызыўно́га (адуш.)	дапрызыўну́ю	дапрызыўно́е	дапрызыўны́я (неадуш.) дапрызыўны́х (адуш.)
Т.	дапрызыўны́м	дапрызыўно́й дапрызыўно́ю	дапрызыўны́м	дапрызыўны́мі
М.	дапрызыўны́м	дапрызыўно́й	дапрызыўны́м	дапрызыўны́х

Іншыя варыянты: дапрызы́ўны.

Крыніцы: piskunou2012.

дапрэ́гчы

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	дапрагу́	дапражо́м
2-я ас.	дапражэ́ш	дапражаце́
3-я ас.	дапражэ́	дапрагу́ць
Прошлы час
м.	дапро́г	дапрэ́глі
ж.	дапрэ́гла
н.	дапрэ́гла
Загадны лад
2-я ас.	дапражы́	дапражы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час	дапро́гшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)