Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

усёе́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. усёе́днасць
Р. усёе́днасці
Д. усёе́днасці
В. усёе́днасць
Т. усёе́днасцю
М. усёе́днасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

усёе́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усёе́дны усёе́дная усёе́днае усёе́дныя
Р. усёе́днага усёе́днай
усёе́днае		 усёе́днага усёе́дных
Д. усёе́днаму усёе́днай усёе́днаму усёе́дным
В. усёе́дны (неадуш.)
усёе́днага (адуш.)		 усёе́дную усёе́днае усёе́дныя (неадуш.)
усёе́дных (адуш.)
Т. усёе́дным усёе́днай
усёе́днаю		 усёе́дным усёе́днымі
М. усёе́дным усёе́днай усёе́дным усёе́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

усёзна́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. усёзна́йка усёзна́йкі
Р. усёзна́йкі усёзна́ек
Д. усёзна́йцы усёзна́йкам
В. усёзна́йку усёзна́ек
Т. усёзна́йкай
усёзна́йкаю		 усёзна́йкамі
М. усёзна́йцы усёзна́йках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

усёзна́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. усёзна́йка усёзна́йкі
Р. усёзна́йкі усёзна́ек
Д. усёзна́йку усёзна́йкам
В. усёзна́йку усёзна́ек
Т. усёзна́йкам усёзна́йкамі
М. усёзна́йку усёзна́йках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

усёзна́йства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. усёзна́йства
Р. усёзна́йства
Д. усёзна́йству
В. усёзна́йства
Т. усёзна́йствам
М. усёзна́йстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

усёзна́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. усёзна́нне
Р. усёзна́ння
Д. усёзна́нню
В. усёзна́нне
Т. усёзна́ннем
М. усёзна́нні

Крыніцы: piskunou2012.

усёзнішча́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
усёзнішча́льна - -

усёзнішча́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усёзнішча́льны усёзнішча́льная усёзнішча́льнае усёзнішча́льныя
Р. усёзнішча́льнага усёзнішча́льнай
усёзнішча́льнае		 усёзнішча́льнага усёзнішча́льных
Д. усёзнішча́льнаму усёзнішча́льнай усёзнішча́льнаму усёзнішча́льным
В. усёзнішча́льны (неадуш.)
усёзнішча́льнага (адуш.)		 усёзнішча́льную усёзнішча́льнае усёзнішча́льныя (неадуш.)
усёзнішча́льных (адуш.)
Т. усёзнішча́льным усёзнішча́льнай
усёзнішча́льнаю		 усёзнішча́льным усёзнішча́льнымі
М. усёзнішча́льным усёзнішча́льнай усёзнішча́льным усёзнішча́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

усёмагу́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
усёмагу́тна - -

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012.

усёмагу́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. усёмагу́тнасць
Р. усёмагу́тнасці
Д. усёмагу́тнасці
В. усёмагу́тнасць
Т. усёмагу́тнасцю
М. усёмагу́тнасці

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.