нерастамо́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нерастамо́жаны |
нерастамо́жаная |
нерастамо́жанае |
нерастамо́жаныя |
| Р. |
нерастамо́жанага |
нерастамо́жанай
нерастамо́жанае |
нерастамо́жанага |
нерастамо́жаных |
| Д. |
нерастамо́жанаму |
нерастамо́жанай |
нерастамо́жанаму |
нерастамо́жаным |
| В. |
нерастамо́жаны (неадуш.)
нерастамо́жанага (адуш.) |
нерастамо́жаную |
нерастамо́жанае |
нерастамо́жаныя (неадуш.)
нерастамо́жаных (адуш.) |
| Т. |
нерастамо́жаным |
нерастамо́жанай
нерастамо́жанаю |
нерастамо́жаным |
нерастамо́жанымі |
| М. |
нерастамо́жаным |
нерастамо́жанай |
нерастамо́жаным |
нерастамо́жаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
нерастаро́пнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нерастаро́пнасць |
| Р. |
нерастаро́пнасці |
| Д. |
нерастаро́пнасці |
| В. |
нерастаро́пнасць |
| Т. |
нерастаро́пнасцю |
| М. |
нерастаро́пнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нерастаро́пны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нерастаро́пны |
нерастаро́пная |
нерастаро́пнае |
нерастаро́пныя |
| Р. |
нерастаро́пнага |
нерастаро́пнай
нерастаро́пнае |
нерастаро́пнага |
нерастаро́пных |
| Д. |
нерастаро́пнаму |
нерастаро́пнай |
нерастаро́пнаму |
нерастаро́пным |
| В. |
нерастаро́пны (неадуш.)
нерастаро́пнага (адуш.) |
нерастаро́пную |
нерастаро́пнае |
нерастаро́пныя (неадуш.)
нерастаро́пных (адуш.) |
| Т. |
нерастаро́пным |
нерастаро́пнай
нерастаро́пнаю |
нерастаро́пным |
нерастаро́пнымі |
| М. |
нерастаро́пным |
нерастаро́пнай |
нерастаро́пным |
нерастаро́пных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
нераствара́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нераствара́льнасць |
| Р. |
нераствара́льнасці |
| Д. |
нераствара́льнасці |
| В. |
нераствара́льнасць |
| Т. |
нераствара́льнасцю |
| М. |
нераствара́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нераствара́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нераствара́льны |
нераствара́льная |
нераствара́льнае |
нераствара́льныя |
| Р. |
нераствара́льнага |
нераствара́льнай
нераствара́льнае |
нераствара́льнага |
нераствара́льных |
| Д. |
нераствара́льнаму |
нераствара́льнай |
нераствара́льнаму |
нераствара́льным |
| В. |
нераствара́льны (неадуш.)
нераствара́льнага (адуш.) |
нераствара́льную |
нераствара́льнае |
нераствара́льныя (неадуш.)
нераствара́льных (адуш.) |
| Т. |
нераствара́льным |
нераствара́льнай
нераствара́льнаю |
нераствара́льным |
нераствара́льнымі |
| М. |
нераствара́льным |
нераствара́льнай |
нераствара́льным |
нераствара́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
нерастлума́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нерастлума́чаны |
нерастлума́чаная |
нерастлума́чанае |
нерастлума́чаныя |
| Р. |
нерастлума́чанага |
нерастлума́чанай
нерастлума́чанае |
нерастлума́чанага |
нерастлума́чаных |
| Д. |
нерастлума́чанаму |
нерастлума́чанай |
нерастлума́чанаму |
нерастлума́чаным |
| В. |
нерастлума́чаны (неадуш.)
нерастлума́чанага (адуш.) |
нерастлума́чаную |
нерастлума́чанае |
нерастлума́чаныя (неадуш.)
нерастлума́чаных (адуш.) |
| Т. |
нерастлума́чаным |
нерастлума́чанай
нерастлума́чанаю |
нерастлума́чаным |
нерастлума́чанымі |
| М. |
нерастлума́чаным |
нерастлума́чанай |
нерастлума́чаным |
нерастлума́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Нерасто́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Нерасто́вічы |
| Р. |
Нерасто́віч
Нерасто́вічаў |
| Д. |
Нерасто́вічам |
| В. |
Нерасто́вічы |
| Т. |
Нерасто́вічамі |
| М. |
Нерасто́вічах |
нерасто́ўе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нерасто́ўе |
| Р. |
нерасто́ўя |
| Д. |
нерасто́ўю |
| В. |
нерасто́ўе |
| Т. |
нерасто́ўем |
| М. |
нерасто́ўі |
Крыніцы:
piskunou2012.