Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

усёве́данне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. усёве́данне
Р. усёве́дання
Д. усёве́данню
В. усёве́данне
Т. усёве́даннем
М. усёве́данні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

усёведна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
усёведна усёведней -

усёве́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. усёве́днасць
Р. усёве́днасці
Д. усёве́днасці
В. усёве́днасць
Т. усёве́днасцю
М. усёве́днасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

усёве́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усёве́дны усёве́дная усёве́днае усёве́дныя
Р. усёве́днага усёве́днай
усёве́днае		 усёве́днага усёве́дных
Д. усёве́днаму усёве́днай усёве́днаму усёве́дным
В. усёве́дны (неадуш.)
усёве́днага (адуш.)		 усёве́дную усёве́днае усёве́дныя (неадуш.)
усёве́дных (адуш.)
Т. усёве́дным усёве́днай
усёве́днаю		 усёве́дным усёве́днымі
М. усёве́дным усёве́днай усёве́дным усёве́дных

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

усёвідушча

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
усёвідушча - -

усёвіду́шчасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. усёвіду́шчасць
Р. усёвіду́шчасці
Д. усёвіду́шчасці
В. усёвіду́шчасць
Т. усёвіду́шчасцю
М. усёвіду́шчасці

Крыніцы: piskunou2012.

усёвіду́шчы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усёвіду́шчы усёвіду́шчая усёвіду́шчае усёвіду́шчыя
Р. усёвіду́шчага усёвіду́шчай
усёвіду́шчае		 усёвіду́шчага усёвіду́шчых
Д. усёвіду́шчаму усёвіду́шчай усёвіду́шчаму усёвіду́шчым
В. усёвіду́шчы (неадуш.)
усёвіду́шчага (адуш.)		 усёвіду́шчую усёвіду́шчае усёвіду́шчыя (неадуш.)
усёвіду́шчых (адуш.)
Т. усёвіду́шчым усёвіду́шчай
усёвіду́шчаю		 усёвіду́шчым усёвіду́шчымі
М. усёвіду́шчым усёвіду́шчай усёвіду́шчым усёвіду́шчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

усёвызнача́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усёвызнача́льны усёвызнача́льная усёвызнача́льнае усёвызнача́льныя
Р. усёвызнача́льнага усёвызнача́льнай
усёвызнача́льнае		 усёвызнача́льнага усёвызнача́льных
Д. усёвызнача́льнаму усёвызнача́льнай усёвызнача́льнаму усёвызнача́льным
В. усёвызнача́льны (неадуш.)
усёвызнача́льнага (адуш.)		 усёвызнача́льную усёвызнача́льнае усёвызнача́льныя (неадуш.)
усёвызнача́льных (адуш.)
Т. усёвызнача́льным усёвызнача́льнай
усёвызнача́льнаю		 усёвызнача́льным усёвызнача́льнымі
М. усёвызнача́льным усёвызнача́льнай усёвызнача́льным усёвызнача́льных

Крыніцы: piskunou2012.

усёвызнача́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усёвызнача́льны усёвызнача́льная усёвызнача́льнае усёвызнача́льныя
Р. усёвызнача́льнага усёвызнача́льнай
усёвызнача́льнае		 усёвызнача́льнага усёвызнача́льных
Д. усёвызнача́льнаму усёвызнача́льнай усёвызнача́льнаму усёвызнача́льным
В. усёвызнача́льны (неадуш.)
усёвызнача́льнага (адуш.)		 усёвызнача́льную усёвызнача́льнае усёвызнача́льныя (неадуш.)
усёвызнача́льных (адуш.)
Т. усёвызнача́льным усёвызнача́льнай
усёвызнача́льнаю		 усёвызнача́льным усёвызнача́льнымі
М. усёвызнача́льным усёвызнача́льнай усёвызнача́льным усёвызнача́льных

Крыніцы: piskunou2012.

усёвытлумача́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усёвытлумача́льны усёвытлумача́льная усёвытлумача́льнае усёвытлумача́льныя
Р. усёвытлумача́льнага усёвытлумача́льнай
усёвытлумача́льнае		 усёвытлумача́льнага усёвытлумача́льных
Д. усёвытлумача́льнаму усёвытлумача́льнай усёвытлумача́льнаму усёвытлумача́льным
В. усёвытлумача́льны (неадуш.)
усёвытлумача́льнага (адуш.)		 усёвытлумача́льную усёвытлумача́льнае усёвытлумача́льныя (неадуш.)
усёвытлумача́льных (адуш.)
Т. усёвытлумача́льным усёвытлумача́льнай
усёвытлумача́льнаю		 усёвытлумача́льным усёвытлумача́льнымі
М. усёвытлумача́льным усёвытлумача́льнай усёвытлумача́льным усёвытлумача́льных

Крыніцы: piskunou2012.