Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

занудзі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зануджу́ зану́дзім
2-я ас. зану́дзіш зану́дзіце
3-я ас. зану́дзіць зану́дзяць
Прошлы час
м. занудзі́ў занудзі́лі
ж. занудзі́ла
н. занудзі́ла
Загадны лад
2-я ас. занудзі́ занудзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час занудзі́ўшы

Іншыя варыянты: зану́дзіць.

Крыніцы: piskunou2012.

зану́дліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
зану́дліва зану́длівей -

Крыніцы: piskunou2012.

зану́длівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. зану́длівасць
Р. зану́длівасці
Д. зану́длівасці
В. зану́длівасць
Т. зану́длівасцю
М. зану́длівасці

Крыніцы: piskunou2012.

зану́длівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зану́длівы зану́длівая зану́длівае зану́длівыя
Р. зану́длівага зану́длівай
зану́длівае		 зану́длівага зану́длівых
Д. зану́дліваму зану́длівай зану́дліваму зану́длівым
В. зану́длівы (неадуш.)
зану́длівага (адуш.)		 зану́длівую зану́длівае зану́длівыя (неадуш.)
зану́длівых (адуш.)
Т. зану́длівым зану́длівай
зану́дліваю		 зану́длівым зану́длівымі
М. зану́длівым зану́длівай зану́длівым зану́длівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

зану́дна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
зану́дна зану́дней -

зану́дны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зану́дны зану́дная зану́днае зану́дныя
Р. зану́днага зану́днай
зану́днае		 зану́днага зану́дных
Д. зану́днаму зану́днай зану́днаму зану́дным
В. зану́дны (неадуш.)
зану́днага (адуш.)		 зану́дную зану́днае зану́дныя (неадуш.)
зану́дных (адуш.)
Т. зану́дным зану́днай
зану́днаю		 зану́дным зану́днымі
М. зану́дным зану́днай зану́дным зану́дных

Крыніцы: piskunou2012.

зану́каць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зану́каю зану́каем
2-я ас. зану́каеш зану́каеце
3-я ас. зану́кае зану́каюць
Прошлы час
м. зану́каў зану́калі
ж. зану́кала
н. зану́кала
Дзеепрыслоўе
прош. час зану́каўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

зануле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. зануле́нне
Р. зануле́ння
Д. зануле́нню
В. зануле́нне
Т. зануле́ннем
М. зануле́нні

Крыніцы: piskunou2012.

занумарава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. занумарава́ны занумарава́ная занумарава́нае занумарава́ныя
Р. занумарава́нага занумарава́най
занумарава́нае		 занумарава́нага занумарава́ных
Д. занумарава́наму занумарава́най занумарава́наму занумарава́ным
В. занумарава́ны (неадуш.)
занумарава́нага (адуш.)		 занумарава́ную занумарава́нае занумарава́ныя (неадуш.)
занумарава́ных (адуш.)
Т. занумарава́ным занумарава́най
занумарава́наю		 занумарава́ным занумарава́нымі
М. занумарава́ным занумарава́най занумарава́ным занумарава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

занумарава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. занумарава́ны занумарава́ная занумарава́нае занумарава́ныя
Р. занумарава́нага занумарава́най
занумарава́нае		 занумарава́нага занумарава́ных
Д. занумарава́наму занумарава́най занумарава́наму занумарава́ным
В. занумарава́ны (неадуш.)
занумарава́нага (адуш.)		 занумарава́ную занумарава́нае занумарава́ныя (неадуш.)
занумарава́ных (адуш.)
Т. занумарава́ным занумарава́най
занумарава́наю		 занумарава́ным занумарава́нымі
М. занумарава́ным занумарава́най занумарава́ным занумарава́ных

Кароткая форма: занумарава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.