Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

даміні́раваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. даміні́рую даміні́руем
2-я ас. даміні́руеш даміні́руеце
3-я ас. даміні́руе даміні́руюць
Прошлы час
м. даміні́раваў даміні́равалі
ж. даміні́равала
н. даміні́равала
Загадны лад
2-я ас. даміні́руй даміні́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час даміні́руючы

Крыніцы: dzsl2007.

даміні́раваць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. даміні́рую даміні́руем
2-я ас. даміні́руеш даміні́руеце
3-я ас. даміні́руе даміні́руюць
Прошлы час
м. даміні́раваў даміні́равалі
ж. даміні́равала
н. даміні́равала
Загадны лад
2-я ас. даміні́руй даміні́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час даміні́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007.

даміно́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. даміно́ даміно́
Р. даміно́ даміно́
Д. даміно́ даміно́
В. даміно́ даміно́
Т. даміно́ даміно́
М. даміно́ даміно́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

даміно́шнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. даміно́шнік даміно́шнікі
Р. даміно́шніка даміно́шнікаў
Д. даміно́шніку даміно́шнікам
В. даміно́шніка даміно́шнікаў
Т. даміно́шнікам даміно́шнікамі
М. даміно́шніку даміно́шніках

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

даміно́шніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. даміно́шніца даміно́шніцы
Р. даміно́шніцы даміно́шніц
Д. даміно́шніцы даміно́шніцам
В. даміно́шніцу даміно́шніц
Т. даміно́шніцай
даміно́шніцаю		 даміно́шніцамі
М. даміно́шніцы даміно́шніцах

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

даміно́шны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даміно́шны даміно́шная даміно́шнае даміно́шныя
Р. даміно́шнага даміно́шнай
даміно́шнае		 даміно́шнага даміно́шных
Д. даміно́шнаму даміно́шнай даміно́шнаму даміно́шным
В. даміно́шны (неадуш.)
даміно́шнага (адуш.)		 даміно́шную даміно́шнае даміно́шныя (неадуш.)
даміно́шных (адуш.)
Т. даміно́шным даміно́шнай
даміно́шнаю		 даміно́шным даміно́шнымі
М. даміно́шным даміно́шнай даміно́шным даміно́шных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

даміну́ючы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даміну́ючы даміну́ючая даміну́ючае даміну́ючыя
Р. даміну́ючага даміну́ючай
даміну́ючае		 даміну́ючага даміну́ючых
Д. даміну́ючаму даміну́ючай даміну́ючаму даміну́ючым
В. даміну́ючы (неадуш.) даміну́ючую даміну́ючае даміну́ючыя (неадуш.)
Т. даміну́ючым даміну́ючай
даміну́ючаю		 даміну́ючым даміну́ючымі
М. даміну́ючым даміну́ючай даміну́ючым даміну́ючых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

даміну́ючы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даміну́ючы даміну́ючая даміну́ючае даміну́ючыя
Р. даміну́ючага даміну́ючай
даміну́ючае		 даміну́ючага даміну́ючых
Д. даміну́ючаму даміну́ючай даміну́ючаму даміну́ючым
В. даміну́ючы (неадуш.) даміну́ючую даміну́ючае даміну́ючыя (неадуш.)
Т. даміну́ючым даміну́ючай
даміну́ючаю		 даміну́ючым даміну́ючымі
М. даміну́ючым даміну́ючай даміну́ючым даміну́ючых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

даміну́ючы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даміну́ючы даміну́ючая даміну́ючае даміну́ючыя
Р. даміну́ючага даміну́ючай
даміну́ючае		 даміну́ючага даміну́ючых
Д. даміну́ючаму даміну́ючай даміну́ючаму даміну́ючым
В. даміну́ючы
даміну́ючага		 даміну́ючую даміну́ючае даміну́ючыя
Т. даміну́ючым даміну́ючай
даміну́ючаю		 даміну́ючым даміну́ючымі
М. даміну́ючым даміну́ючай даміну́ючым даміну́ючых

дамі́ска

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дамі́ска дамі́скі
Р. дамі́скі дамі́скаў
Д. дамі́ску дамі́скам
В. дамі́ску дамі́скі
Т. дамі́скам дамі́скамі
М. дамі́ску дамі́сках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.