Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

Зані́ўе

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Зані́ўе
Р. Зані́ўя
Д. Зані́ўю
В. Зані́ўе
Т. Зані́ўем
М. Зані́ўі

За́нкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. За́нкі
Р. За́нкаў
Д. За́нкам
В. За́нкі
Т. За́нкамі
М. За́нках

зано́каць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зано́каю зано́каем
2-я ас. зано́каеш зано́каеце
3-я ас. зано́кае зано́каюць
Прошлы час
м. зано́каў зано́калі
ж. зано́кала
н. зано́кала
Дзеепрыслоўе
прош. час зано́каўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

зано́рыстасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. зано́рыстасць
Р. зано́рыстасці
Д. зано́рыстасці
В. зано́рыстасць
Т. зано́рыстасцю
М. зано́рыстасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

зано́рысты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зано́рысты зано́рыстая зано́рыстае зано́рыстыя
Р. зано́рыстага зано́рыстай
зано́рыстае		 зано́рыстага зано́рыстых
Д. зано́рыстаму зано́рыстай зано́рыстаму зано́рыстым
В. зано́рысты (неадуш.)
зано́рыстага (адуш.)		 зано́рыстую зано́рыстае зано́рыстыя (неадуш.)
зано́рыстых (адуш.)
Т. зано́рыстым зано́рыстай
зано́рыстаю		 зано́рыстым зано́рыстымі
М. зано́рыстым зано́рыстай зано́рыстым зано́рыстых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

зано́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зано́с зано́сы
Р. зано́су зано́саў
Д. зано́су зано́сам
В. зано́с зано́сы
Т. зано́сам зано́самі
М. зано́се зано́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зано́сіцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. зано́сіцца зано́сяцца
Прошлы час
м. зано́сіўся зано́сіліся
ж. зано́сілася
н. зано́сілася
Загадны лад
2-я ас. зано́сься зано́сьцеся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зано́сіць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зано́шу зано́сім
2-я ас. зано́сіш зано́сіце
3-я ас. зано́сіць зано́сяць
Прошлы час
м. зано́сіў зано́сілі
ж. зано́сіла
н. зано́сіла
Загадны лад
2-я ас. зано́сь зано́сьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зано́сячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зано́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зано́сны зано́сная зано́снае зано́сныя
Р. зано́снага зано́снай
зано́снае		 зано́снага зано́сных
Д. зано́снаму зано́снай зано́снаму зано́сным
В. зано́сны (неадуш.)
зано́снага (адуш.)		 зано́сную зано́снае зано́сныя (неадуш.)
зано́сных (адуш.)
Т. зано́сным зано́снай
зано́снаю		 зано́сным зано́снымі
М. зано́сным зано́снай зано́сным зано́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зано́шанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. зано́шанасць
Р. зано́шанасці
Д. зано́шанасці
В. зано́шанасць
Т. зано́шанасцю
М. зано́шанасці

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.