зані́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зані́раваны |
зані́раваная |
зані́раванае |
зані́раваныя |
| Р. |
зані́раванага |
зані́раванай зані́раванае |
зані́раванага |
зані́раваных |
| Д. |
зані́раванаму |
зані́раванай |
зані́раванаму |
зані́раваным |
| В. |
зані́раваны (неадуш.) зані́раванага (адуш.) |
зані́раваную |
зані́раванае |
зані́раваныя (неадуш.) зані́раваных (адуш.) |
| Т. |
зані́раваным |
зані́раванай зані́раванаю |
зані́раваным |
зані́раванымі |
| М. |
зані́раваным |
зані́раванай |
зані́раваным |
зані́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
зані́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зані́раваны |
зані́раваная |
зані́раванае |
зані́раваныя |
| Р. |
зані́раванага |
зані́раванай зані́раванае |
зані́раванага |
зані́раваных |
| Д. |
зані́раванаму |
зані́раванай |
зані́раванаму |
зані́раваным |
| В. |
зані́раваны (неадуш.) зані́раванага (адуш.) |
зані́раваную |
зані́раванае |
зані́раваныя (неадуш.) зані́раваных (адуш.) |
| Т. |
зані́раваным |
зані́раванай зані́раванаю |
зані́раваным |
зані́раванымі |
| М. |
зані́раваным |
зані́раванай |
зані́раваным |
зані́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
зані́равацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зані́руецца |
зані́руюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зані́раваўся |
зані́раваліся |
| ж. |
зані́равалася |
| н. |
зані́равалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зані́руючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
зані́равацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зані́руецца |
зані́руюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зані́раваўся |
зані́раваліся |
| ж. |
зані́равалася |
| н. |
зані́равалася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зані́раваўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
зані́раваць
‘раздзяліць (раздзяляць) што-небудзь на зоны’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зані́рую |
зані́руем |
| 2-я ас. |
зані́руеш |
зані́руеце |
| 3-я ас. |
зані́руе |
зані́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
зані́раваў |
зані́равалі |
| ж. |
зані́равала |
| н. |
зані́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зані́руй |
зані́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зані́руючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зані́раваць
‘раздзяліць (раздзяляць) што-небудзь на зоны’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зані́рую |
зані́руем |
| 2-я ас. |
зані́руеш |
зані́руеце |
| 3-я ас. |
зані́руе |
зані́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
зані́раваў |
зані́равалі |
| ж. |
зані́равала |
| н. |
зані́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зані́руй |
зані́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зані́раваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
занітава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
занітава́нне |
| Р. |
занітава́ння |
| Д. |
занітава́нню |
| В. |
занітава́нне |
| Т. |
занітава́ннем |
| М. |
занітава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
занітава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
занітава́ны |
занітава́ная |
занітава́нае |
занітава́ныя |
| Р. |
занітава́нага |
занітава́най занітава́нае |
занітава́нага |
занітава́ных |
| Д. |
занітава́наму |
занітава́най |
занітава́наму |
занітава́ным |
| В. |
занітава́ны (неадуш.) занітава́нага (адуш.) |
занітава́ную |
занітава́нае |
занітава́ныя (неадуш.) занітава́ных (адуш.) |
| Т. |
занітава́ным |
занітава́най занітава́наю |
занітава́ным |
занітава́нымі |
| М. |
занітава́ным |
занітава́най |
занітава́ным |
занітава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
занітава́ць
‘запаяць што-небудзь; увасобіць што-небудзь у жыццё’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заніту́ю |
заніту́ем |
| 2-я ас. |
заніту́еш |
заніту́еце |
| 3-я ас. |
заніту́е |
заніту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
занітава́ў |
занітава́лі |
| ж. |
занітава́ла |
| н. |
занітава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заніту́й |
заніту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
занітава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.