Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

нара́дчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нара́дчык нара́дчыкі
Р. нара́дчыка нара́дчыкаў
Д. нара́дчыку нара́дчыкам
В. нара́дчыка нара́дчыкаў
Т. нара́дчыкам нара́дчыкамі
М. нара́дчыку нара́дчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нара́дчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. нара́дчыца нара́дчыцы
Р. нара́дчыцы нара́дчыц
Д. нара́дчыцы нара́дчыцам
В. нара́дчыцу нара́дчыц
Т. нара́дчыцай
нара́дчыцаю
нара́дчыцамі
М. нара́дчыцы нара́дчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нара́д-зада́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нара́д-зада́нне нара́ды-зада́нні
Р. нара́да-зада́ння нара́даў-зада́нняў
Д. нара́ду-зада́нню нара́дам-зада́нням
В. нара́д-зада́нне нара́ды-зада́нні
Т. нара́дам-зада́ннем нара́дамі-зада́ннямі
М. нара́дзе-зада́нні нара́дах-зада́ннях

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

нара́д-зака́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нара́д-зака́з нара́ды-зака́зы
Р. нара́да-зака́за нара́даў-зака́заў
Д. нара́ду-зака́зу нара́дам-зака́зам
В. нара́д-зака́з нара́ды-зака́зы
Т. нара́дам-зака́зам нара́дамі-зака́замі
М. нара́дзе-зака́зе нара́дах-зака́зах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

нара́ены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нара́ены нара́еная нара́енае нара́еныя
Р. нара́енага нара́енай
нара́енае
нара́енага нара́еных
Д. нара́енаму нара́енай нара́енаму нара́еным
В. нара́ены (неадуш.)
нара́енага (адуш.)
нара́еную нара́енае нара́еныя (неадуш.)
нара́еных (адуш.)
Т. нара́еным нара́енай
нара́енаю
нара́еным нара́енымі
М. нара́еным нара́енай нара́еным нара́еных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

нара́ены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нара́ены нара́еная нара́енае нара́еныя
Р. нара́енага нара́енай
нара́енае
нара́енага нара́еных
Д. нара́енаму нара́енай нара́енаму нара́еным
В. нара́ены (неадуш.)
нара́енага (адуш.)
нара́еную нара́енае нара́еныя (неадуш.)
нара́еных (адуш.)
Т. нара́еным нара́енай
нара́енаю
нара́еным нара́енымі
М. нара́еным нара́енай нара́еным нара́еных

Кароткая форма: нара́ена.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

наража́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. наража́юся наража́емся
2-я ас. наража́ешся наража́ецеся
3-я ас. наража́ецца наража́юцца
Прошлы час
м. наража́ўся наража́ліся
ж. наража́лася
н. наража́лася
Загадны лад
2-я ас. наража́йся наража́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час наража́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

наража́ць

‘падводзіць каго-небудзь пад што-небудзь (наражаць каго-небудзь на рызыку)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. наража́ю наража́ем
2-я ас. наража́еш наража́еце
3-я ас. наража́е наража́юць
Прошлы час
м. наража́ў наража́лі
ж. наража́ла
н. наража́ла
Загадны лад
2-я ас. наража́й наража́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час наража́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

нара́з

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
нара́з - -

Крыніцы: piskunou2012.

нараза́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. нараза́нне
Р. нараза́ння
Д. нараза́нню
В. нараза́нне
Т. нараза́ннем
М. нараза́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.